สถิติ
ตรงนี้ดังนั้นเรื่องของปฏิรูป
เรื่องของการขึ้นทะเบียนคนพิการ พก. ก็
ทำไปสำเร็จแล้ว ที่จริงประมาณ
ร้อยละ 70 คือปีนี้
ต้องทำตัวชี้วัดนี้ให้แล้ว
เพราะว่าเราก็เริ่มทำตั้งแต่ปี 64
นั้นปี 2565 เราต้องเริ่มทำให้ได้ ร้อยเปอร์เซ็นต์
แต่ตอนนี้ทำอยู่ประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์
กิจกรรมที่ดำเนินการก็คือ
การวินิจฉัยการประเมินความพิการ ซึ่งก็
ผ่านในรูปของคณะทำงาน ก็
มีเรื่องของการให้ความสำคัญกับประเภทคนพิการ
ซึ่งเดิมเราใช้ 7 ประเภทความพิการ ตอนนี้เพิ่ม
เป็นอีก 2 ประเภท
จะแยกในเรื่องความพิการทางการสื่อ
ความหมายเป็นการพูด ภาษาและ
ต่อจากความพิการทางการได้ยิน
ความพิการรุนแรงเข้าไป ขณะนี้
อยู่ระหว่างการเสนอร่างประกาศ
ที่อนุกรรมการ
ในเรื่องของการประเมินความพิการ
ต่อไป อันที่ 2 คือ
ที่เน้นตอนนี้เราทำในเรื่องของการพัฒนา
application เรียกว่า พม. รู้จักคุณ
แล้วก็ไปร่วมกับ ม.นเรศวร
ทำแอพนี้ขึ้น ที่จริงเสร็จแล้ว
แอพนี้เสร็จ เริ่มที่จะนำไปใช้
แล้วก็นำร่องที่จังหวัดพิษณุโลก
การทำให้คนพิการเข้าถึงระบบ เรื่องของกา
รให้บริการจดทะเบียน เราก็มีเรื่องของ
การทำเรื่องศูนย์บริการเบ็ดเสร็จ
ณ จุดเดียวกัน One stop service ที่เราบอกว่าให้
เลือกมา 1 โรงพยาบาล ต่อ 1 จังหด
77 จังหวัดก็จะเป็น รพ. one stop service
พก. ก็จะสนับสนุนเครื่องออกบัตร
ประจำตัวคนพิการ แล้วก็ดำเนินงาน
ซึ่งจะทำการแล้วเสร็จสิงหาคมนี้
ตอนนี้เราได้เงินที่สนับสนุนจากกองทุน
ในการซื้อเครื่องออกบัตร ซื้อเครื่อง
อะไรต่าง ๆ แล้วก็จะเริ่มที่จะให้บริการ
ที่จริงตรงนี้ก็ไปคุยกับ
กทม. เหมือนกัน ในส่วนของ กทม. บอกว่า
จะต้องโรงพยาบาลในสังกัด กทม. ด้วย
อันนี้ พก. เริ่มดำเนินการ
แล้วก็คิดว่าสิงหาคมนี้ จะมีโรงพยาบาล
ที่จังหวัดละ 1 แห่ง
จะทำเป็นศูนย์ One stop service ตรงนี้
นอกจากนั้นจะมีการเชื่อมโยงข้อมูล อาจารย์มณเฑียร
ได้พูดถึงประเด็นนี้ว่า
พก. เป็นฐานข้อมูล พก. ก็
มีการเชื่อมโยงข้อมูลกับจำนวน 23 หน่วยงาน
ก็จะมีในเรื่องทั้ง
พก. ได้รับอนุญาตจากหน่วยงานที่เกี่ยว
ข้อง ในเรื่องเชื่อมโยงข้อมูลอยู่ 6 หน่วย
พก. อนุญาตให้ใช้ข้อมูล
คือหน่วยงานอื่นมาขอใช้ 9 หน่วยงาน
ในเรื่องของ linkage center และ พม.
เชื่อมโยงกับข้อมูลในฐานของ
เว็บเซิร์ฟเวอร์ อีก 8 หน่วย
เชื่อมโยง 23 หน่วยงาน ก็คิดว่า
จะเป็นในเรื่องของการอำนวยความสะดวก
เป็นข้อมูลที่ realtime ตรงนี้
ส่วนประเด็นที่ 3
เรื่องของการปฏิรูปใน
เรื่องของการจัดสิ่งอำนวยความสะดวก
อันนี้เป้็นประเด็นที่่ พก. ขับเคลื่อนมา
ตลอด 3 ปี มากกว่า 3 ปีอยู่แล้ว
ตั้งแต่มีมติ ครม. ตั้งแต่
ปี 2552
ที่จริงเราบรรจุประเด็นนี้
ในเรื่องของการจัดสิ่งอำนวยความสะดวกให้คนพิการ
อยู่ในแผนพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ
ฉบับที่ 5 คือตั้งแต่ปี
ปี 2560-2565
ในการที่จะทำงานเรื่องนี้
มียุทธศาสตร์ มีเรื่องแนวทางต่าง ๆ
เพื่อให้คนพิการได้เข้าถึงและใช้ประโยชน์
ได้อย่างเท่าเทียม นอกจากนั้น พก. ก็ยัง
บูรณาการหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
ในเรื่องของการจัดสภาพแวดล้อม
ที่เอื้อสำหรับคนพิการ อันนี้ก็
มีการทำงานที่ โดยเฉพาะ
การทำงานกับหน่วยงานองค์กร
คนพิการที่เกี่ยวข้องในการขับเคลื่อนตรงนี้
ไม่ว่าจะเป็นการทำตามมติ ครม.
เมื่อปี 2552 ในเรื่อง
5 ส่วน คือ ด้านห้องน้ำที่จอดรถ
สัญลักษณ์ ข้อมูลตอนนี้เรามี
หน่วยงานที่ทำแล้วประมาณ 29,500 กว่าแห่ง
นอกจากนั้นก็จะมีเรื่องของการมอบป้ายสัญลักษณ์
สถานที่ที่เป็นที่สำหรับคนพิการ
เราก็ทำประมาณ 1121 แห่ง
มีการทำแพลตฟอร์ม
ในเรื่องสถานที่ที่เอื้อสำหรับคนพิการ
แล้วก็สำหรับผู้สูงอายุ
ที่สามารถใช้ได้ คือ มองในทุกกลุ่มเป้าหมาย
ที่ทุกคนสามารถใช้ได้ เคยเจอ
เคยพบ application
เจอแจ้งแจ่มแจ๋ว
เราก็สำรวจ ก็มีประมาณ 5,100
รายการ และพบว่า
จังหวัดที่ล
งใน application นี้ก็คือ
ปทุมธานี นนทบุรี เชียงใหม่ ขอนแก่น แล้วก็สมุทรปราการ
เขาลงข้อมูลมากที่สุด
และเอาข้อมูลเหล่านี้มาพัฒนา
ต่อยอดทำเป็น
เรื่องของสิ่งอำนวยความสะดวก ตรงนี้
ก็ทำตลอดต้องบอกว่า
การทำงานเรื่องของการจัด
สิ่งอำนวยความสะดวกที่เอื้อต่อคนพิการ และ
เป้าหมาย พก. หน่วยงานเดียว คง
จะทำงานด้วยกัน
ไม่ได้แค่หน่วยเดียว คงต้องใช้การบูรณาการ
เพื่อให้เกิดความร่วมมือขับเคลื่อนไปด้วยกัน
เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด
ไม่ว่าเฉพาะคนพิการ ผู้สูงอายุ เด็ก
ทุกคนสามารถใช้ได้ อันนี้เป็น
สิ่งที่ พก. ดำเนินการ อันนี้ก็ 3 ประเด็น
ที่วันนี้มาเล่าว่า พก.
ทำอะไรในประเด็นหลัก ๆ ตรงนี้
ขอบคุณค่ะ อาจารย์
(คุณณฐอร) จะเห็นว่า
เรื่องกองทุน
ตอนนี้ แต่ก่อนเราได้ยิน
ว่าเป็น 20,000 ล้าน 10,000 ล้าน แต่
ตอนนี้เหลือ 8,000 ล้านบาท
แต่ 8,000 ถือว่ามีจำนวนที่
เยอะแล้วก็ทำอะไรได้อีกมากพอสมควร
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าเรามองในเชิง
ของการใช้เม็ดเงิน
ให้มีประสิทธิภาพนะครับ
เรื่องของการเข้าถึงคนพิการ
หรือการจดทะเบียน
ประตูบานแรก ท่านผู้เชี่ยวชาญ
บอกว่า 70%
อีก 30% คือสิ่งที่จะวิ่งต่อ
นะครับ ส่วนเรื่องของการ
เข้าถึง
ซึ่งมีวิกฤติทั้ง
เข้าถึงสภาพแวดล้อมทางกายภาพ การเดินทาง
ก็มีการพัฒนาตามลำดับ
แต่หัวใจสำคัญที่เราคุยกันก็คือว่า
อันนี้คือประเด็นปฏิรูป
ทางสังคม เมื่อเป็นประเด็น
ปฏิรูปทางสังคม นั่นหมายความว่าต้องทำให้
ดีขึ้น ในเชิงกลไกในเชิงโครงสร้าง
ดีขึ้นในเชิงของบริการ
ในเชิงของประสิทธิภาพ
ถ้าดีขึ้นแสดงว่ายังต้องมีช่องว่าง
อะไรบางอย่างอยู่นะครับ
ที่สามารถจะพัฒนาได้อีก
ซึ่งผมก็เชื่อแน่ว่า
ท่านนายกฯ สุชาติ แล้วก็ท่าน
นายกฯ อาจารย์เจ
น่าจะมีข้อมูลที่จะบอกเล่าให้ที่ประชุม
ที่จะบอกเล่าให้ที่ประชุมแห่งนี้
รวมถึงพี่น้องภาคี
เครือข่ายที่ทำงานด้านคนพิการ
ได้มองเห็น และได้ช่วยกัน
แบ่งปันความคิดเห็น
มีช่องว่างอะไร ควรจะต้องมี
การปฏิรูปใน 3 ประเด็นนี้
อย่างไร ทางท่านนายกฯ
[เสียงดนตรี]
ในรายวิชาภาษาไทย
ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ค่ะ เป็นอย่างไรบ้างคะนักเรียน
วันนี้สบายดีไหมคะ นักเรียนคะ อย่าลืม
ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ เอาล่ะค่ะ คุณครูปรเมษฐคะ
วันนี้เราจะเรียนเกี่ยวกับเรื่องอะไรคะ (คุณครูปรเมษฐ) เด็ก ๆ ครับ วันนี้นะ
ครูและครูคณิตา รวมถึง
หนู ๆ ทุกคนนะครับ ก็จะได้ไปศึกษาเกี่ยวกับเรื่อง
ระดับภาษานะครับ ดูสิว่าระดับภาษา
ก็เป็นเรื่องหนึ่งที่เด็ก ๆ รู้จักดีนะ
เพราะว่าเคยศึกษา เคยเรียนกันมาแล้ว เดี๋ยวในชั้น ป. 6
จะนำเสนอในเนื้อหาส่วนไหน เดี๋ยวเด็ก ๆ เราไปศึกษากััน
พร้อมแล้ว ตามข้าพเจ้ามา
(คุณครูคณิตา) นักเรียนคะ มาถึงช่วงคำถามกระตุ้นความคิดค่ะ
ซึ่งวันนี้นะคะ คุณครูก็มีคำถาม
มาถามนักเรียนอีกเช่นเคยค่ะ เดี๋ยวเราไปดูคำถามกันเลยนะคะ
ว่าคุณครูจะถามนักเรียนว่าอย่างไร นักเรียนเคยถูกตำหนิ
เรื่องการพูด การเขียน ในเรื่องการใช้ภาษา
เพื่อการสื่อสารหรือไม่ ถ้าถูกตำหนินี่
จะ... นักเรียนนี่โดนตำหนิเรื่องใด
และเพราะเหตุใดคะ (คุณครูปรเมษฐ) ขอเป็นตัวแทนดีกว่า
ครูคณิตา (คุณครูคณิตา) ได้ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ให้ตัวแทน 1 คนเลย
เล่าให้ฟังหน่อย เล่าให้เพื่อนทั้งห้องฟัง
ให้คุณครูฟัง
1 คนพอครับ ครูอยากจะรู้ว่าหนูนั้นเคยถูกตำหนิในเรื่อง
การใช้ภาษาอย่างไรครับ เชิญ [เสียงดนตรี]
(คุณครูคณิตา) คุณครูปรเมษฐคะ เด็ก ๆ
เล่ากันเป็นที่เรียบร้อยแล้วนะคะ อาจจะมีเพื่อน ๆ บางคน
ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็น คุณครูปลา
อาจจะแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการ
เกี่ยวกับเรื่องการใช้ภาษาที่ผิดระดับด้วยก็ได้นะคะ
คุณครูปรเมษฐคะ คุณครูปรเมษฐเคยถูกตำหนิไหมคะ หรืแ
เจอประสบการณ์ เกี่ยวกับเรื่องการใช้ภาษาที่
ผิดระดับบ้างไหมคะ (คุณครูปรเมษฐ) คุณครูคณิตาถามอย่างนี้นี่
ครูก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องตอบ ทุกคนเป็นอย่างไร
ลูก ต้องเคยผิดบ้างนะ เขาบอกว่า
ผิดจึงได้เป็นครูนี่จึงเป็นจริงเลย เพราะ
การผิดนี่นะ มันก็ทำให้เราได้เรียนรู้
ใช่ไหมเด็ก ๆ มันทำให้เกิดหลาย ๆ สิ่ง หลาย ๆ อย่างขึ้น ก็จากการทที่ ก็
ลงไปนี่ล่ะ ครูก็เคยถูกตำหนิ ครูคณิตา
ก็เกี่ยวกับเรื่องการพูดนี่ ก็ใช้ภาษาไม่ถูกระดับ
พูด บางทีอาจจะพูดไม่เพราะ
พูดใช้คำผิดในระดับภาษา พูดกับคนใหญ่อะไรอย่างนี้
ตอนที่ครูยังเด็กเล็กอยู่น่ะนะ
ครูก็ศึกษาเรื่องของการให้ระดับภาษา
มันก็ทำให้ครูนี่เข้าใจ แล้วครูก็จะไม่ใช้
ระดับภาษาที่ผิด มันทำให้ครูถูกว่าถูกกล่าวได้
มันก็ไม่ดีกับตัวเองด้วยใช่ไหมลูกทุกคนครับ (คุณครูผู้หญิง)
ค่ะเดี๋ยวเรามาดูคำถามต่อไปกันเลยดีกว่านะคะ นักเรียนมีการ
แก้ไขอย่างไรบ้างนะคะ หลังจากที่ถูกตำหนิ
และผลที่ตามมานั้นคืออะไรคะ
ตอบคุณครูปลายทางได้เลยค่ะ หรือสามารถแลกเปลี่ยนเรียนรู้
กับเพื่อนได้นะคะ
คุณครูปรเมษฐคะ
จากการที่คุณครูปรเมษฐได้บอกกล่าวว่า คุณครูปรเมษฐนี่
สมัยเด็ก ๆ นี่ ก็ได้ถูกตำหนิใช่ไหมคะ ได้
แก้ไข ผลที่ตามมาเป็นอย่างไรคะ
(คุณครูปรเมษฐ) ก็คือครูก็ใช้ภาษา
ได้ถูกต้องตามกาลเทศะ
พอเราได้รู้แล้วว่ามันผิดน่ะ การใช้
ที่ผิด ๆ ใช่ไหม ครูก็ถูกคุณครูนี่ได้อบรมสั่งสอน
ว่านี่ อย่างนี้ใช้ไม่ได้นะ อย่างการพูดกับเพื่อน
นี่ก็ต้องพูดประมาณนี้นะลูกนะ การพูด
กับคนใหญ่หรือพูดกับครูบาอาจารย์ก็ต้องพูดประมาณนี้ ทำให้ครู
เกิดความรู้ขึ้นมา ครูก็ได้ศึกษา
เมื่อครูศึกษา
ไม่ใช้ผิดอีกเลยในเรื่องของระดับภาษา เพราะฉะนั้น
ครูนี่มีประสบการณ์แล้วเรื่องการใช้ระดับภาษา
เพราะฉะนั้น ครูจึงสามารถที่
นำไปใช้ได้ในอนาคต และก็ต้องใช้ให้ถูกด้วยใช่ไหมครูคณิตา (คุณครูคณิตา) ค่ะ
ซึ่งสอดคล้องกับจุดประสงค์การเรียนรู้ของวันนี้เลยนะคะ
เพราะวันนี้เราจะเรียนเกี่ยวกับเรื่องระดับ
ภาษา จุดประสงค์การเรียนรู้ของวันนี้ ก็คือนักเรียนจะต้องบอกระดับภาษา
ได้ค่ะ 2. นักเรียนจะจำแนกระดับของภาษาได้
3. บอกความสำคัญของการใช้ภาษา
ตามระดับภาษาได้ค่ะ ตามความรู้ความเข้าใจ
ของนักเรียนนะคะ นักเรียนตอบคุณครูได้ไหมคะ ว่า
ระดับภาษามีกี่ระดับ ตามความเข้าใจ
ของนักเรียนค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ให้ยกมือตอบเลย
หรือนักเรียนจะเดินขึ้นไปเขียนหน้ากระดานดำ
หน้าชั้นเลยก็ได้นะครับ ว่ามีกี่ระดับ
แล้วเดี๋ยวจะดูเทียบของครูว่าตรงกันหรือไม่ ดีไหมลูก ถ้าดีลงมือทำเลยนะ
(คุณครูคณิตา) เด็ก ๆ อาจจะตอบมาแล้วนะคะ มีทั้ง 2 ระดับ
3 ระดับ หรือ 5 ระดับนะคะ ขึ้นอยู่กับ
ผู้สอนนะคะ คุณครูปลายทางก็สามารถ
ได้นะคะ แต่สำหรับวันนี้ค่ะ คุณครู
แบ่งระดับภาษาออกเป็นทั้งหมด 3 ระดับด้วยกันค่ะ
มีระดับอะไรบ้าง เดี๋ยวเราไปชมกันเลยค่ะ
ระดับแรกนะคะ เป็นระดับภาษาแบบแผนค่ะ 2. ก็คือ... (คุณครูปรเมษฐ) ภาษา
กึ่งแบบแผนครับ (คุณครูคณิตา) ส่วนระดับที่ 3 นะคะ
นั่นก็คือภาษาพูดนั่นเองค่ะ ทั้ง 3 ระดับ
นี้แตกต่างกันอย่างไร นักเรียนทราบหรือไม่คะ
หลาย ๆ คนนี่ อาจจะทราบนะคะ
หลาย ๆ คนอาจจะเกิดความสับสนอยู่
ีระหว่างภาษากึ่งแบบแผนและภาษาพูด ฉะนั้น เดี๋ยวเราไปเรียนรู้
และทบทวนความรู้ไปพร้อม ๆ กันเลยค่ะ (คุณครูปรเมษฐ)
เด็ก ๆ ครับ เดี๋ยวดูเรื่องภาษาแบบแผน
ก่อนนะครับ ภาษาแบบแผนนี่ก็เป็นภาษาที่เราจะต้อง
ใช้ให้ถูกต้องนะ ตามหลักไว
ยากรณ์ทางภาษาไทย เช่น การเขียนตำราทางวิชาการ การใช้
คำราชาศัพท์นี่ก็จะต้องยึด
ภาษาแบบแผนเป็นหลัก และการกล่าวคำปราศรัย
หรือการกล่าวเปิดงานนี่ ก็จะต้อง
ใช้ภาษาแบบแผนในการสนทนาหรือในการพูด
นั่นเองนะครับ (คุณครูคณิตา) ง่าย ๆ เลยนะคะ ก็คือการใช้ภาษาแบบแผน
เราจะใช้ในพิธีการสำคัญ หรือ
เราจะใช้ในการเขียนหนังสือหรือตำราต่าง ๆ ที่เป็น
ทางวิชาการใช่ไหมคะ คุณครูปรเมษฐ (คุณครูผู้ชาย) ใช่ครับ (คุณครูผู้หญิง) เอาล่ะค่ะ เราไปดูตัวอย่าง
ของภาษาแบบแผนกันเลยค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) เด็ก ๆ
อ่านพร้อมครูนะ ในอนาคตแผ่นดินไหมจะเกิดขึ้น
และรุนแรงขึ้น เพราะแผ่นดินไหว
แต่ละครั้ง มีผลกระทบต่อเปลือกโลก
อันนี้ครูคณิตาครับ (คุณครูคณิตา) ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ)
มันเป็นภาษาแบบไหนครับนี่ (คุณครูคณิตา) ก็เป็นภาษาแบบแผนนะคะ มัน
จะไม่มีภาษากึ่งแบบแผน กับภาษา
พูดเข้ามาปนอยู่นะคะ อย่างเช่นคำว่า "
ผลกระทบ" นะคะ มันก็จะเป็นภาษาที่
ทางการเพิ่มมากขึ้นค่ะ ต่อมาค่ะ เป็นภา
ษากึ่งแบบแผนค่ะ เป็นภาษาที่นักเรียนคุ้นเคยกันนะคะ
คุ้นเคยแบบไหน เดี๋ยวเราไปเรียนกันเลยค่ะ ภาษ
ากึ่งแบบแผน เป็นภาษาทั่วไป
ที่ไม่คุ้นเคย เช่น สนทนากับผู้ใหญ่
การบรรยายในชั้นเรียน การประชุม อภิปราย
การออกอากาศทางวิทยุ โทรทัศน์
ข่าวในหนังสือพิมพ์ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ที่ครูกล่าวมา
ก็จะเป็นการใช้ภาษากึ่งแบบแผนทั้งสิ้น
อย่างเช่น นักเรียนเดินออกไปซื้อผลไม้
นักเรียนไปเจอแม่ค้า นักเรียนก็จะ
ใช้ภาษากึ่งแบบแผนในการพูดคุย
กับบุคคลที่เราไม่รู้จัก
หรือบุคคลที่เราไม่คุ้นเคยนะคะ รวมถึงผู้ใหญ่ด้วยใช่ไหมคะ
เราจะใช้ภาษากึ่งแบบแผนนะคะ (คุณครูปรเมษฐ)
ได้ง่ายที่สุด ก็ที่ครูนั่นล่ะ ครูพูด
กับหนู ๆ นี่นะครับ มันก็จะใช้ภาษากึ่งแบบแผนนะ
ที่ครูพูด ๆ นักเรียนอย่างคิดว่ามันเป็นกันเอง
มันก็มีภาษากึ่งแบบแผนที่สื่อสารกับพวกหน
ูจะให้ใช้ด้วย ก็คือการบรรยายหน้าชั้นเรียนใช่ไหม
คุณครูพณิตา (คุณครูผู้หญิง) ใช่ค่ะ (คุณครูผู้ชาย)ของหนูเองที่กำลังสอนอยู่
ก็จะใช้ภาษากึ่งแบบแผนสอนนักเรียน
เช่นเดียวกันนะครับ (คุณครูคณิตา) ค่ะ เดี๋ยวเราไปดูตัวอย่างของการใช้ภาษา
กึ่งแบบแผนกันเลยค่ะ การขนส่งทางบก
ช้ากว่าทางน้ำเพราะรถติดค่ะ
เป็นอย่างไรกันบ้างคะ นี่ก็คือเป็นตัวอย่าง
ของการใช้ภาษากึ่งแบบแผน อย่างเช่น ทางบก
ช้า ช้ากว่านะคะ เพราะรถติด
ก็จะเป็นการใช้ภาษากึ่งแบบแผน มีอะไรหรือเปล่าคะ
(คุณครูปรเมษฐ) ถ้าเราอยากจะให้ภาษาแบบแผน
เพื่อจะให้เด็ก ๆ เปรียบเทียบได้ชัดเจนนี่ เปลี่ยนได้อย่างไร (คุณครูคณิตา)
เปลี่ยนได้อย่างไรคะคุณครูปรเมษฐ (คุณครูปรเมษฐ) ก็เป็นการคมนาคมทางบก
เป็นอย่างไรครับ ล่าช้ากว่าคมนาคมทางน้ำ
เพราะการจราจรอะไรลูก
ติดขัดใช่ไหม นั่นเองนะครับ
มันจะใช้คำที่ลงมาอีกหน่อยหนึ่ง ในการใช้ภาษากึ่งแบบแผน
นี่นะครับ (คุณครูคณิตา) ค่ะ ต่อมาค่ะ เรามาดู
ตัวอย่างของระดับภาษาที่ 3 นั่นก็คือ
ภาษาพูดนั่นเองค่ะ ภาษาพูดเป็นอย่างไรคะ
คุณครูปรเมษฐ (คุณครูผู้ชาย) ก็คือเป็นภาษาระดับกันเองนะ หรือเด็ก ๆ จะเรีระดับ
"ภาษาปาก" นะครับ ใช้สนทนากับผู้ที่คุ้นเคยในครอบครัว
เช่น พ่อ แม่ พี่ น้อง
ต้องเห็นกันทุกวัน เพื่อนฝูงนะ
ภาษาในระดับภาษาพูดนี่พูดคุยกันนะครับ
รวมทั้งการใช้ภาษาถิ่นในการสนทนา
อย่างเช่น ครูนี่ คนภูมิภาค
เพชรบุรี ประจวบคีรีขันธ์นี่
ก็จะมีภาษาถิ่นเป็นภาษาเพชรบุรีนี่ในการสนทนากัน นักเรียนฟังแล้วไม่เข้าใจ
อันนี้ก็นับเป็นภาษาพูด ครูคณิตาเป็นคนใต้
เขาพูดกับครอบครัวนี่ก็ต้องภาษาอะไร
(คุณครูคณิตา) ภาษาใต้ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ก็นับเป็นภาษาถิ่น
ระดับภาษาพูดเช่นเดียวกัน นักเรียนอยู่ภาคอีสาน
นักเรียนก็จะพูดภาษาอะไร นรากร
ภาษาอีสาน ได้ข่าวอยู่มหาสารคามนะ
นรากรคนนี้นะ ไปกันต่อ (คุณครูคณิตา) ค่ะ เรามาดูตัวอย่างกันเลยค่ะ
(คุณครูปรเมษฐ) เท่าที่พบการทำงานส่งครูของนักเรียน
แย่มาจริง ๆ มันก็เกิดเป็นภาษาพูดใช่ไหมครูคณิตา
(คุณครูคณิตา) ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ตรงไหนล่ะครับ (คุณครูคณิตา)
เท่าที่พบ พบนะ พบการทำงาน ก็รวม ๆ แล้วค่ะ
ก็มันเป็นภาษาพูดทั้งหมดนะ เราจะแยกออกมาเป็น
แต่ละคำไม่ได้นะคะ คำนี้เป็นภาษาพูด
คำนี้เป็นภาษากึ่งแบบแผน คำนี้เป็นภาษากึ่งทางการ
เราจะต้องดูโดยรวมนะคะ รวมถึงเราจะต้อง
ดูบริบทกับผู้ที่เราพูดด้วย
นี่ก็คือเป็นภาษาพูด