[เสียงดนตรี](คุณครูปรเมษฐ) สวัสดีคุณครูและหนู ๆ ที่อยู่นี้เรามาอยู่กันที่ไหนนี่ครูคจังหวัดสุพรรณบุรีหรือเปล่าคะ ครูปรเมษฐ ที่จังหวัดสุพรรณบุรีนะครับ ที่เป็นจุดกำเนิดเรื่องขึนช้างขุนแผนนะครับ แล้วเรือนที่เรายืนอยู่ เป็นเรือนของใคร (คุณครูคณิตา) ของใครคะนักเรียนนักเรียนเห็นรูปปั้นอะไรหรือเปล่าคะ รูปปั้นของใครเอ่ย (คุณครูปรเมษฐ) นั่นเป็นรูปปั้นใครขุนช้างค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ทีนี้นะครับ อยู่ที่วัดป่าเรไรวรวิหารนะครับ นักเรียนถ้ามีโอกาสผ่านไปผ่านมาที่จังหวัดสุพรรณบุรีนะครับ ก็ให้เข้าไปศึกษาพิพิธภัณฑ์แล้วก็ไปกราบหลวงพ่อโตนะครับ แล้วก็จะได้ไปเห็นจริง ๆ ว่าที่ครูเล่าให้ฟังนั้นเป็นอย่างไรนะครับ เดี๋ยวเราจะศึกษากันในเรื่องของอะไรนะคุณครูครูคณิตาวันนี้ (คุณครูคณิตา) เรื่องการอ่านบทร้อยอะไรคะ หรือร้อยกรองคะนักเรียน ในนี้น่าจะเป็นการอ่านบทอะไร (คุณครูคณิตา) การอ่านบทร้อยกรองค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) เพราะฉะนั้น เราไปศึกษาเรื่องการอ่านบทร้อยกรองกันเลยครับ แม่รักลูก ลูกก็รู้อยู่ว่ารักคนอื่นสักหมื่นแสนไม่แม้นเหมือน จะกินนอนวอนว่าเมตตาเตือน จะจากเรือนลาแม่ไปแต่ตัว แม่วันทอง ของลูกจงกลับบ้าน เขาจะพาลว้าวุ่นแม่ทูนหัวจะก้มหน้าลาไป มิได้กลัว แม่อย่ามัวหมองนัก จงหักใจนางกอดจูบ ลูบหลังแล้วสั่งสอน อำนวยพร พลายน้อยละห้อยไห้ พ่อไปดีศรีสวัสดิ์ กำจัดภัย จนเติบใหญ่ ยิ่งหยวดได้บวชเรียน ลูกผู้ชายลายมือนั้นคือยศ เจ้าจงอุตสาหะทำ สม่ำเสมียนแล้วพาลูกแล้วพาลูก ออกมา ข้างท่าเกวียน จะจากเจียนใจขาด อนาถใจลูกก็แล ดูแม่แม่ดูลูกต่างพันผูก เพียงว่า เลือดตาไหล สะอื้นร่ำอำลา ด้วยอาลัยแล้วแข็งใจจากนาง ตามทางมาเหลียวหลังยังเห็นแม่ แลเขม้นแม่ก็เห็นลูกน้อย ละห้อยหาแต่เหลียวเหลียวเลี้ยวลับวับวิญญาณ โอ้เปล่าตา ต่างสะอื้นยืนตะลึงคำถามกระตุ้นความคิดข้อที่ 1 ครับนักเรียน ข้อความที่นักเรียนได้ยินไปเมื่อสักครู่