[|เสียง|ดนตรี|((])|คุณ(()|ครูคณิตา(คุณครูคณิตา)|)|สวัสดี|ค่ะ|ยินดี|ต้อนรับ|สู่|วิชา|ภาษา|ไทย|ชั้น|ประถมศึกษา|ปี|ที่|6|ค่ะ|วัน|นี้|พบ|กับ|ปรเมษฐศรี(ครูคณิตาหนุนอนันต์รเมษฐศรี)|กำเหนิดเอ๊ะ|คุณ|ครูปรเมษฐหาย|ไป|ไหน|คะ|นัก|เรียน|คะเรา|มา|ตาม|หา|ครู|พร้อม|ๆ|กัน|เลย|ดี|กว่า|ค่ะ|คุณครูปรเมษฐคะ|ขุนแผน|เดิน|เอียง|เมียง|มอง|มอง|หา|วัน|ทอง|น้อง|อยู่|ไหน|พี่|มา|มอง|มอง|ๆ|ๆ|ๆ|ๆ|ๆ|ๆ|มองนวล|น้อง|มอง|ไป|ข้าง|ใน|น้อง|มอง|ไป|ข้าง|ใน|ขุนแผน|อยู่|ข้าง|นอก|ออก|มา|เสียที|แม่|อย่า|มัว|ลำลี|อยู่|ทำไม|เอชาเอชาเอชาเอชาชาช่าชาหน่อย|แม่|ทำไเอชาเอชาเอชาเอชาชาช่าชา(()|หน่อย(คุณ)|แม่นอย(ครูคณิตา)|แม่())|ทำไม|วัน|นี้|เปิด|ตัว|เป็น|การ|ร้อง|เพลง|เลย|คะ|วัน|นี้|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ก็|คุณ|ครู|คณิ|ตา|บอก|นัก|เรียน|ว่า|เรา|จะ|เรียน|วรรณคดี|เรื่อง|อะไร|ครับ|(|คุณครูคณิ|ตา|)|เรื่อง|อะไร|ครับ|(|คุณครูคณิ|คุณครูคณิตา(ตา)|)|เรื(เรื่อง)|วัน|นี้|ผม|สมมติ|คุณครู|เป็น|ขุนแผน|ให้|คุณ|ครูคณิตา|เป็น|นางพิมพิลา|ไลย|เดี๋ยว|ค่ะ|นัก|เรียน|ครู|ดี๋ยว|ค่ะ|นัก|เรียน|ครู|ขุนแผน|จริง|ๆ|หรือ|คะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|นี่|ล่ะ|ขุนแผน|รูปร่าง|หล่อเหลา|เอาการ|นี่|ล่ะ|ขุนแผน|รูปร่าง|หล่อเหลา|เอาการ|ได้|ไหม|คะ|ลักษณะ|ของ|คุณ|ครูปรเมษฐคะเรา|จะ|ไม่|บอก|คำ|ตอบ|กัน|ดี|กว่า|นะ|คะ|ให้|นัก|เรียน|ตอบ|คุณ|ครูปลาย|ทาง|ถ้า|เป็น|ขุนช้าง|ครู|ก็|จะ|หม่นหมาง|หมอง|แล้ว|ก็|นั่ง|ร้องไห้|เป็น|อะไร|ดี|เป็น|ขุนขุน|อะไร|คะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ยัง|เป็น|ขุนช้า(ขุนช้าว)|(|คุณครูคณิตา|)|การ|อ่าน|จับใจความ|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|นะ|ครับ|การ|อ่าน|จับใจ|ความ|เป็น|อย่าง|ไร|ก่อน|อื่น|เดี๋ยว|ครู|ให้|คุณ|ครู|คณิ|ตา|นั้น|ได้|แจ้ง|วัตถุประสงค์|หรือ|คาบ|นี้|ก่อน|ครับ|นัก|เรียน|ครับ|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ค่ะ|จุดประสงค์|นะ|คะ|นัก|เรียน|อ่าน|พร้อม|ๆ|กับ|คุณ|ครู|เลย|นะ|คะ|1|.|ค่ะ|บอก|หลักการ|อ่าน|จับใจความ|จาก|เรื่อง|ที่|อ่าน|อ่าน|จับใจ|ความ|จาก|เรื่อง|ที่|อ่าน|อ่าน|จับใจ|ความ|จาก|เรื่อง|ที่|อ่าน|2|.|ค่ะ|จับใจ|ความ|จาก|เรื่อง|ที่|อ่าน|เรื่อง|ขุนช้าง|ขุนแผน|ตอน|กำเนิด|พลาย|งาม|ได้|ค่ะ|3|.|ค่ะ|กเรียน|จะ|ต้อง|เห็น|คุณค่า|นัก(ของ)|เรียน(กเรียน)|จะ|ต้อง|เห็น|คุณค่า|ของ|ความ|ค่ะ|ใน|เรื่อง|ขุนช้าง|ขุนแผน|ตอน|กำเนิด|พรายงาม|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|อัน|นี้|ก็|คือ|สิ่ง|ที่|นัก|เรียน|จะ|ได้|ปฏิบัติการ|เรียนรู้|ก่อน|อื่น|เดี๋ยว|ครู|จะ|ให้|หนู|ๆ|นั้น|ทบทวน|คำ|ศัพท์|จาก|เรื่อง|ขุนช้าง|ขุนแผน|ตอน|กำเนิด|พลาย|งาม|เรา|ให้|เด็ก|ๆ|ยั้น|ได้|ทำ|ตาราหา|คำ|ศัพท์|มา|ครู|ก็|สุ่ม|เอา|จาก|เด็ก|ๆ|เด็ก|ๆ|ทั่ว|ประเทศ|มา|เป็น|คำ|ศัพท์|ใน|การ|ทบทวน|มา|เป็น|คำ|ศัพท์|ใน|การ|ทบทวน|วัน|นี้|นะ|ครับ|ไป|ดู|กัน|เลย|คำ|ว่า|"|ระย่อ|"|(|คุณครูคณิ|ตา|)|คำ|ว่า|"|ระย่อ|"|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ระย่อ|เด็ก|ๆ|คน|ไหน|มี|ยก|มือ|เด็ก|ๆ|เด็ก|ๆ|คน|ไหน|มี|ยก|มือ|เด็ก|ๆ|หา|คำ|นี้|เจอ|ระย่อ|แปล|ว่า|อะไร|ครับ|ครูคณิตา|(|คุณครูคณิตา|)|ระย่อ|แปล|ว่าา|คำ|นี้|เจอ|ระย่อ|แปล|ว่า|อะไร|ครับ|ครูคณิตา|(|คุณครูคณิตา|)|ระย่อ|แปล|ว่า|ขยาด|ค่ะ|แล้ว|ก็|แปล|ว่า|ไม่|กล้า|สู้|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|คำ|ต่อ|ไป|ครับ|ไม่|ช้าลีลา|คำ|ว่า|"|ไถ้|"|ไถ้|แปล|ว่า|อะไร|ไป|ดู|ความหมาย|กัน|ครับ|(|คุณครู|คณิ|ตา|)|ไถ้|แปล|ว่า|ถุง|ยาว|ๆ|ใหญ่|บ้าง|เล็ก|บ้าง|สำหรับ|ใส่|เงิน|หรือ|ใส่|ของ|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|สำหรับ|ใส่|เงิน|หรือ|ใส่|ของ|แล้ว|คุณครู|คณิ|ตา|มี|เงิน|จะ|ใส่|ให้|ผม|บ้าง|ไหม|ครับ|(|คุณครู|คณิตา|)|ไม่|มี|เลย|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ใจร้ายใจดำ|จริง|ๆ|เลย|นัก|เรียน|ไป|ดู|คำ|ต่อ|ไป|คำ|ว่า|"|ขรัว|"|ขรัวขรัว(ขรัว)|เป็น|คำ|ควบกล้ำ|ออก|เสียง|ให้|ถูกต้อง|ออก|เสียง|พร้อม|ครู|นะ|ครับขรัวขรัว|อีก|ครั้ง|ครับขรัว|(|คุณครูคณิตา|)|หมาย|ความ|ว่า|คำ|เรียก|ภิกษุ|ที่|มี|อายุ|มาก|เรียก|ว่า|ขรัว|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|นะ|ครับ|ต่อ|ไป|คำ|ว่า|"|เข้าไต้|"|นะ|ครับ|เข้า|ไต้แปล|ว่า|อะไร|เดี๋ยว|ครู|อ่าน|ให้|บ้าง|นะ|ครับ|เริ่ม|มืด|ต้อง|ใช้|แสง|ไฟ|มัก|ใช้|คำ|ว่า|"|เข้า(เข้าไต้เข้า)|ไต้เข้า(ไฟ)|ไฟ(")|นั่น|เอง|นะ|ครับ|เด็ก|ๆ|เจอ|ไหม|ครับ|คำ|นี้|อ่าน|ว่า|อย่าง|ไร|นะ|หรือ|กำ|-|ราบ|ออก|เสียง|อ่าน|ว่า|กำราบ|นะ|ครับ|แปล|ว่า|อะไร|ครับ|ครูคณิตา|(|คุณครูคณิตา|)|ทำ|ให้|เข็ด|หลาบ|ทำ|ให้|กลัว|ข็ด|หลาบ|ทำ|ให้|กลัว|คำ|ต่อ|ไป|นัก|เรียน|วิโยควิโยค|นี่|แปล|ว่า|(|คุณครูคณิตา|)|แปล|ว่า|การ|จาก|ไป|หรือ|การ|พลัดพราก|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ตรงกัน|นะ|ครับ|นัก|เรียน|น่า|จะ|ตรง|กับ|ครู|นะ|ครับ|เพราะ|เรา|เปิด|จาก|พจนานุกรม|(|คุณครูคณิ|ตา|)|พจนานุกรม|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ต่อ|ไป|คำ|ว่า|"|ผุ|ลง|"|เป็น|คำ|ควบกล้ำ|ล.ลิง|แปล|ว่า|...|(|คุณครูคณิตา|)|แปล|ว่า|อะไร|คะ|นัก|เรียน|แปล|ว่า|อาการ|ที่|ทิ้ง|หรือ|ปา|สิ่งของ|โดย|เร็ว|ว่า|อาการ|ที่|ทิ้ง|หรือ|ปา|สิ่งของ|โดย|เร็ว|สิ่งของ|โดย|เร็ว|กระโดด|โดย|เร็ว|เอง|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|เหมือน|คำ|ว่า|"|โจร|ผลุง|"|กระโดด|อย่าง|ว่องไว|ไป|อย่าง|ว่องไว|เป็นต้น|นะ|ครับ|ต่อ|ไป|คำ|ว่า|"|อลหม่าน|"|อง|ไว|เป็นต้น|นะ|ครับ|ต่อ|ไป|คำ|ว่า|"|อลหม่าน|"|อัน|นี้|ครู|ยก|ตัวอย่าง|ไว้|ด้วย|นะ|ครับ|คูยก|ตัวอย่าง|ไว้|ด้วย|นะ|ครับูยก|ตัวอย่าง|ไว้|ด้วย|นะ|ครับ|อะไร|ครับ|หนู|ๆ|(|คุณครูณิตา|)|คุณครูคณิตา(อลหม่านณิตา)|)|อลหม่าน|แปล|ว่า|ชุลมุน|วุ่นวาย|แตกตื่น|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ถูกต้อง|นะ|ครับ|คำ|ต่อ|ไป|หมอ|ตำแย|หมอ|ตำแย|แปล|ว่า|อะไร|หรือ|เปล่า|เดี๋ยว|ครูคณิตา|อ่าน|ให้|ฟัง|นะ|ครับ|(|คุณครูคณิตา|)|หมอ|ตำแย|แปล|ว่า|หญิง|ที่|มี|อาชีพ|ทำ|คลอด|ทำ|คลอด|ทำ|คลอด|ใน|สมัย|โบราณ|หรือ|ตาม|แผน|โบราณ|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|แสดง|ว่า|สมัย|ก่อน|ไม่|มี|โรง|พยาบาล|(|คุณครู|คณิ|ตา|)|ไม่|มี|ค่ะ|เวลา|ที่|ผู้|หญิง|เจ็บ|ท้อง|คลอด|นี่|ต้อง|ไป|ตาม|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ตาม|หมอ|ตำแย|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|แล้ว|คุณครู|คณิ|ตา|ไป|คลอด|โรง|พยาบาล|หรือ|หมอ|ตำแย|ครับ|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ตาม|โรง|พยาบาล|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|แสดง|ว่า|รุ่น|ใหม่|แล้ว|นะ|ครับ|ผม|ก็|คลอด|โรง|พยาบาล|ครับ|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ตาม|โรง|พยาบาล|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|อ๋อ())|แสดง(อแสดง)|ว่า|รุ่น|ใหม่|แล้ว|นะ|ครับ|ผม|ก็|คลอด|โรง|พยาบาล|ต่อ|ไป|คำ|ว่า|สำเหนียก|เด็ก|ๆ|ครับ|สำเหนียก|แปล|ว่า|อะไร|(|คุณครูคณิตา|)|แปล|ว่า|ฟัง|คอย|เอาใจใส่|กำหนด|จดจำ|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|อย่าง|เช่น|ที่|ครู|จะ|พูด|สำเหนียก|ตัว|เอง|ไว้|ก็|คือ|จง|คอย|เอาใจใส่|ตัว|เอง|ไว้|นั่น|เอง|นะ|ครับ|ชี|ต้น|อีก|1|คำ|ชี|ต้น|นี่|แปล|ว่า|อะไร|ล่ะ|คำ|นี้|เป็น|คำ|โบราณ|นะ|ครับ|บาง|ที|เรา|ไม่|เคย|เห็น|ใน|ปัจจุบัน|เลย|(|คุณครูคณิตา|)|ชี|ต้น|คือ|อะไร|คะ|นัก|เรียน|คุ้น|ๆ|กัน|บ้าง|หรือ|เปล่า|เอ่ย|ชี|ต้น|คือ|พระสงฆ์|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|พระสงฆ์|นะ|ครับ|ต่อ|ไป|ท้อง|เนื้อ|สงฆ์|นะ|ครับ|ต่อ|ไป|ท้องเนื้อ|9|ทอง|เนื้อ|เก้านี่|หมาย|ถึง|อะไร|นัก|เรียน|อาจ|จะ|ค้น|ไม่|เจอ|ใน|พจนานุกรม|นะ|ครับ|อาจ|จะ|เจอ|คำ|ว่า|"|ทองนพเก้า|"|สิ่ง|นี้|ครับ|อ่าน|พร้อม|ๆ|กับ|คุณ|ครู|คณิ|ตา|ครับ|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ค่ะ|ท้อง|เนื้อ|9|หมาย|ถึง|ทอง|บริสุทธิ์|ไม่|มี|แร่|ธาตุ|อื่น|เจือปน|บริสุทธิ์|ไม่|มี|แร่|ธาตุ|อื่น|เจือปน|หรือ|บาง|ที|เรา|จะ|เรียก|อีก|ชื่อ|1|ว่า|"|ทองนพคุณ|"|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|เสริม|ให้|นะ|ครับ|ครู|นั้น|ได้|ยืน|อยู่|ตรง|นั้น|น่ะ|ครับ|เขา|เรียก|ว่า|เมือง|เนื้อ|9|ตาม|คำขวัญ|ประจำ|จังหวัดประจวบคีรีขันธ์|นะ|ครับ|ตาม|คำขวัญ|ประจำ|จังหวัดประจวบคีรีขันธ์|นะ|ครับ|เมืองทองเนื้อ|เก่า|ทอง|เนื้อเก้านี้|นะ|ครับ|อยู่|ที่|อำเภอบางสะพาน|ตำบลร่อนทอง|นะ|ครับ|จะ|เจอ|ทอง|นี้|ใน|เมือง|โบราณ|บริสุทธิ์|99|.|99|เปอร์เซ็นต์|เลย|นะ|ครับ|ทอง|เนื้อ|ทองนพเก้า|หรือ|ทองนพคุณ|นั่น|เอง|นะ|ครับ|เสริม|ให้|นัก|เรียน|ได้|รู้|ไว้|นะ|ครับ|ต่อ|ไป|นะ|ครับ|คือ|คำ|ว่า|ขัดเขมร|นะ|ครับ|นะ|ครับ|ขัดเขมร|ขัดเขมร|นี่|เมื่อ|ชั่วโมง|ที่|แล้ว|นะ|ครับ|เรา|ได้|นำ|มา|เสนอ|นัก|เรียน|แล้ว|ใช่|ไหม|ครับ|ครูคณิตา|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ใช่|แล้ว|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ขัดเขมร|แปล|ว่า|อะไร|หนอ|เด็ก|ๆ|น่า|กลับ|ไป|ลอง|กัน|เมื่อ|วาน|นี้|เด็ก|ๆ|เจอ|คำ|ว่า|"|โจงกระเบน|"|คง|ไป|ถาม|พ่อแม่|คง|ไป|ถาม|พอ|แม่อแม่|โจงกระเบน|คือ|อะไร|แล้ว|นัก|เรียน|บาง|คน|อาจ|จะ|ลอง|ทำ|แล้ว|ด้วย|นะ|ครับ|โจงกระเบน|คือ|อะไร|แล้ว|นัก|เรียน|บาง|คน|อาจ|จะ|ลอง|ทำ|แล้ว|ด้วย|นะ|ครับ|เด็ก|ของ|เรา|นี่|เขา|มี|activelearning|เกิด|การ|เรียนรู้|นะ|ครับ|คุณครูคณิ|ตา|บอก|ความ|หมบ|นะ|คะ|เอ๊|ความหมาย|ของ|การ|ขัดเขมร|จะ|เป็น|ใน|ลักษณะ|ของ|การ|ถก|โจงกระเบนมหมาย|ของ|การ|ขขมร|จะ|เป็น|ใน|ลักษณะ|ของ|การ|ถก|โจง|กระเบน|ขมร|จะ|เป็น|ใน|ลักษณะ|ของ|การ|ถก|โจงกระเบน|ให้|สูง|ขึ้น|เหนือ|เข่า|หรือ|เปล่า|คะครูปรเมษฐ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|น่า|จะ|ใช่|นะ|ครับ|ไป|ดู|ความหมาย|กัน|นะ|ครับ|ผ้า|ที่|โจงกระเบน|อยู่|ให้|สูง|สมมติ|นะ|ครับ|นัก|เรียน|โจงกระเบน|เวลา|นุ่ง|จะ|เลย|เข่า|ลง|ไป|เวลา|จะ|ถก|เขมร|หรือ|ขัดเขมร|นี่|เรา|จะ|นำ|หาง|กระเบน|ที่|อยู่|ด้าน|หลัง|ออก|แล้ว|ก็|ยก|ชาย|ขึ้น|อีก|ให้|สู(สูง)|แล้ว|ก็|เหน็บ|หาง|ใหม่|เขา|เรียก|การ|ถก|เขมร|หรือ|ขัดเข|นั่น|เอง|นะ|ครับ|ไม่|รู้|ว่า|เป็น|พฤติกรรม|ของ|ใคร|ใน|เรื่อง|เดี๋ยว|ค่อย|ไป|ดู|กัน|ครับ|ไม่|รู้|ว่า|เป็น|พฤติกรรม|ของ|ใคร|ใน|เรื่อง|เดี๋ยว|ค่อย|ไป|ดู|กัน|ต่อ|ไป|คำ|ว่า|"|สมประดี|"|สมประดี"ค่(ค่ะ)|(|คุณครูปรเมษฐ|)|สมประดี|เด็ก|ๆ|หา|กัน|มา|หรือ|เปล่า|คำ|นี้|สม|ประดีนี่|แปล|ว่า|อะไร|หรอ|คือ|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ความ|รู้สึก|ตัว|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ตอน|นี้|คุณครู|คณิ|ตา|(|คุณครูปรเมษฐ|)ี้|คุณ|ครู|คณิ|ตาี้|คุณ|ครูคณิตา|ยัง|มี|สมประดี|อยู่|หรือ|เปล่า|ครับ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|คราว|นี้|หมด|แล้ว|คำ|ศัพท์|ที่|นำ|มา|เรียน|นะ|ครับ|จาก|ที่|นัก|เรียน|ได้|ไป|ค้นหา|ความหมาย|จาก|คำ|ของ|บท|เรียน|นะ|ครับ|ใน|ตอน|ขุนช้าง|ขุนแผน|ตอน|กำเหนิด|พลาย|งาม|นี่|เรา|สามารถ|นำ|มา|ใน|การ|เรียนรู้|ได้|อย่าง|ไร|ครับ|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ค่ะ|นัก|เรียน|คะตอบ|คุณ|ครูปลาย|ทาง|ได้|เลย|นะ|คะ|ว่า|นัก|เรียน|นี่|หลัง|จาก|ที่|นัก|เรียน|ได้|เรียนรู้|ความหมาย|ของ|คำ|แแล้ว|นัก|เรียน|สามารถ|นำ|ไป|ใช้|ใน|บท|เรียน|ได้|อย่าง|ไร|ตอบ|ได้|เลย|ค่ะ|วัน|นี้|ครู|จะ|ไม่|มี|การ|สุ่ม|นะ|คะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ตอบ|มา|นะ|เอา|ไป|ใช้|ได้|อย่าง|ไร|น่ะ|ก็|(|คุณครูคณิตา|)|เอา|ไป|ใช้|(|คุณครูปรเมษฐ|)|มี|รูป|คำ|ศัพท์|แล้ว|ใช่|ไหม|น่า|จะ|มีัพท์|แล้ว|ใช่|ไหม|น่า|จะ|มี|ประโยชน์|นะ|ครับ|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ค่ะ|อย่าง|แรก|นะ|คะ|นัก|เรียน|สามารถ|นำ|มา|ใช้|ใน|เรื่อง|กาาร|เรียน|นะ|คะ|ใน|เรื่อง|การ|กา(จับใจ)|จับใจความ(ความ)|หรือ|เข้าใจ|เนื้อหา|(|คุณครูปรเมษฐ|)|แสดง|ว่า|เรื่อง|การ|อ่าน|จับใจความ|ก็|ตรง|กับ|เรื่อง|ที่|เรา|จะ|นำ|เสนอ|วัน|นี้|ครู|จึง|ต้อง|ให้|นัก|เรียน|ได้|รู้|คำ|ศัพท์|ก่อน|นะ|ครับ|ถ้า|เป็น|เกี่ยว|กับ|เรื่อง|อ่าน|จับใจความ|ใช่|ไหม|นัก|เรียน|จะ|อ่าน|จับใจความ|อย่าง|ไร|จึง|ถือ|ว่า|การ|อ่าน|นั้น|มี|ประสิทธิภาพ|ครับ|ตอบ|คำ|ถาม|ตอบ|คำ|ถาม|กับ|คุณ|ครู|นะ|ครับ|ยก|มือ|ตอบ|ก็|ได้|หรือ|จะ|แสดง|ความ|คิดเห็น|เลย|ก็ได้|คุณครูปลาย|ทาง|ช่วย|ฟัง|นัก|เรียน|นะ|ครับ|ว่า|นัก|เรียน|เขา|แสดง|ความ|คิดเห็น|อย่าง|ไร|นะ|ครับ|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ค่ะ|เด็ก|ๆ|จะ|ต้อง|มี|ความ|กะตื|อรือร้น|นะ|คะ|ใน|การ|ตอบ|คำ|ถาม|เพราะ|ว่า|เป็น|การ|ฝึกสมอง|ไป|ด้วย|นะ|คะ|เอา|ล่ะ|ค่ะ|เรา|มา|ฟัง|คำ|ตอบ|กัน|ดี|กว่า|ค่ะ|ฟัง|คำ|ตอบ|กัน|ดี|กว่า|ค่ะ|จับใจ|ความ|อย่าง|ไร|จึง|จะ|มี|ประสิทธิภาพ|อย่าง|เลย|นะ|คะ|นัก|เรียน|จะ|ต้อง|มี|สมาธิ|ค่ะ|และ|สามารถ|ที่|จะ|จับใจ|ความ|เนื้อหา|ของ|สิ่ง|ที่|เรา|ต้องการ|ที่|จะ|เรียนรู้|นี่|ได้|อย่าง|รวดเร็ว|นี่|ครู|ย้ำ|อีก|ครั้ง|หนึ่ง|นะ|คะ|การ|อ่าน|เรื่อง|แต่ละ|เรื่อง|เรา|สามารถ|ที่|จะ|จับใจความ|ได้|นั้น|เรา|ต้อง|ใช้|สมาธิ|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ถูกต้อง|ครับ|ไป|กัน|ที่|อีก|1|คำ|ถาม|ครับ|การ|อ่าน|จับใจความ|นี่|เป็น|สิ่ง|สำคัญ|ของ|การ|อ่าน|ที่|ดี|นะ|ครับ|และ|การ|อ่าน|จับใจความ|จะ|ต้อง|สามารถ|สรุป|ใจความ|สำคัญ|หรือ|ตอบ|คำ|ถาม|จาก|เรื่อง|ที่|อ่าน|ได้|นั่น|เอง|นะ|ครับ|อัน|นี้|คือ|ความหมาย|ของ|การ|อ่าน|จับใจ|ความ|นะ|ครับ|เด็ก|ๆ|ครู|ก็|มี|คำ|ถาม|มา|ถาม|ต่อ|นะ|ครับ|นัก|เรียน|เคย|อ่าน|จับใจ|ความ|ภาย|ใน|เวลา|ที่|กำหนด|ต่อ|นะ|ครับ|นัก|เรียน|เคย|อ่าน|จับใจ|ความ|ภาย|ใน|เวลา|ที่|กำหนด|หรือ|ไม่|ถ้า|พูด|ถึง|วิชา|เรา|ตอบ|ได้|เลย|เคย|หรือ|ไม่|เคย|ครับ|ใช่|ครับ|นัก|เรียน|เคย|อ่าน|มา|แล้ว|เรื่อง|ชมรมคน|(|คุณครูคณิตา|)|รัก|วรรณคดี|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ชมรมคนรักวรรณคดี|เรา|อ่าน|แล้ว|และ|จับ|เวลา|กัน|ใช่|ไหม|ครับ|เด็ก|ๆ|เช่น|เดียว|กัน|เคย|ทุก|คน|นัก|เรียน|มี|วิธี|การ|อ่าน|จับใจความ|ไดับใจความ|ไดับใจความ|ไดับใจความ|ได(ไดับใจความ)|ได้|ดี|อย่าง|ไร|นัก|เรียน|จะ|มี|วิธีการ|อย่าง|ไร|คุณครู|คณิ|ตาครับ|ตอบ|กับ|คุณ|ครู|เลย|ว่า|หนู|จะ|อ่าน|อย่าง|ไร|ให้|การ|อ่าน|จับใจความ|นั้น|ๆ|ได้|ดี(ได้ดที่สุด)|ที่สุด|(|คุณครูคณิตา|)|นัก|เรียน|ตอบ|ได้|เลย|ค่ะ|แสดง|ความ|คิดเห้(คิดเห็น)|ใช่|ไหม|คะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ถูกต้อง|ครับ|เพราะ|ฉะนั้น|อัน|นี้|ครู|จะ|ไม่|ต้อง|อธิบาย|ขยาย|เพิ่มเติม|มัน|เป็น|การ|แสดง|ความ|คิดเห็น|เพิ่มเติม|มัน|เป็น|การ|แสดง|ความ|คิดเห็น|ล่ะ|ให้|การ|อ่าน|จับใจความ|นั้น|ๆ|น่ะ|มัน|ดี|ยิ่ง|ๆ|ขึน|ไป|ขึ้น(น)|ไป|นั่น|เอง|นะ|ครับ|(|คุณครูคณิ|ตา|)|เดี๋ยว|เรา|ลอง|มา|แลกเปลี่ยน|กัน|ดี|กว่า|ค่ะ|สำหรับ|คุณครูคณิ|ตา|นี่|วิธี|การ|อ่าน|จับใจความ|ได้|ดี|นี่|อย่าง|แรก|เลย|ครู|จะ|อ่าน|คร่าว|ๆ|แล้|ว่า|อย่าง|แรก|เลย|ครู|จะ|อ่าน|คร่าว|ๆ|แล้ว|จะ|มา|จับใจความ|ว่า|สิ่ง|ที่|เรา|ต้องการ|คือ|อะไร|แล้ว|เรา|ก็|อ่าน|เนื้อหา|อย่าง|ละเอียด|หลัง|จาก|นั้น|นี่|ค่ะ|ให้|เรา|จด|ออก|มา|เป็น|สำนวน|ของ|ตัว|เอง|ทำ|ให้|เรา|นี่|ได้|ใจความ|สำคัญ|ที่|เรา|ต้องการ|ค่ะแล้ว|คุณครูปรเมษฐ|ล่ะ|คะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ครู|ก็|จะ|ต้อง|พิจารณา|ก่อน|ว่า|ครู|จะ|อ่าน|เพื่อ|อะไร|พอ|พิจารณา|แล้ว|ว่า|จะ|อ่าน|เพื่อ|อะไร|ครู|จะ|ตั้งใจ|อ่าน|คร่าว|ๆ|โดย|จับ|ประเด็น|สำคัญ|ห้|ได้|ให้(ห้)|ได้|สรุป|แล้ว|ก็|สามารถ|ที่|จะ|นำ|เสนอ|ให้|กับ|คน|อื่น|ๆ|ได้|นั่น|เอง|วิธี|การ|ย่อม|ไม่|เหมือน|กัน|นะ|ครับ|คน|เรา|ย่อม|ใช้|วิธี|การ|ไม่|เหมือน|กัน|แต่|จุดหมายปลายทาง|เป็น|อย่าง|ไร|ครับ|(|คุณครูคณิตา|)|เป็น|จุดหมาย|ปลายทาง|เดียว|กัน|(|คุณครูปรเมษฐ|)|เดียว|กัน|นั่น|เอง|ครับ|นัก|เรียน|คิด|ว่า|การ|อ่าน|จับใจความ|ควร|มี|มารยาท|ใน|การ|อ่าน|หรือ|ไม่|ตอบ|ได้|เลย|ว่า|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ควร|มี|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ถาม|ต่อ|อ่าน|หนังสือ|อย่าง|ไร|จึง|ถือ|ว่า|เป็น|ผู้|มี|มารยาท|ใน|การ|อาน|อ่าน|อย่าง|ไร|จึง|ถือ|ว่า|มี|มารยาท|ใน|การ|อ่าน|ล่ะ|คุณครูคณิ|ตา|(|คุณครูคณิตา|)|คณิตา|นะ|คะ|การ|อ่าน|อย่าง|มี|มารยาท|อย่าง|แรก|เลย|ค่ะ|คือ|อ่าน|ใน|ใจ|ค่ะ|ไม่|ส่ง|เสียง|รบกวน|ผู้|อื่น|นะ|คะ|หรือ|ว่า|ทำ|การ|ใด|ๆ|ก็ตาม|ที่|ส่ง|ผล|กระทบ|หรือ|ว่า|อาจ|จะ|กระทบ|หรือ|ว่า|อาจ|จะ|รบกวน|สมาธิ|ของ|ผู้|อ่าน|อื่น|ๆ|เื่อน|ของ|เพื่อน(เราื่อน)|ของ|เรา|ของ|เรา|นั่น|เอง|ค่ะ|แล้ว|คุณครูปรเมษฐ|ล่ะ|คะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|เรา|จะ|ต้อง|ครูคณิตาพูด|ถึง|เรื่อง|ที่|อ่าน|แบบ|มี|มารยาท|ใช่|ไหม|ไม่|อ่าน|เสียง|ดัง|ครู|นี่|อ่าน|แบบ|ทะนุถนอม|ใน|สิ่ง|ที่|อ่าน|หนังสือ|ที่|อ่าน|เรา|ต้อง|จับ|ให้|ถูกต้อง|บทความ|ที่|อ่าน|เรา|จะ|ต้อง|ได้|รับ|การ|อนุญาต|ก่อน|อัน|นี้|เป็น|มารยาท|ที่|ครู|เคย|สอน|ไป|แล้ว|นะ|ครับ|อ่าน|อย่าง|ไร|ให้|มี|มารยาท|นั่น|เอง|ครับ|เดี๋ยว|ไป|ดู|ใบ|ความ|รู้|กัน|ดี|กว่า|ให้|นัก|เรียน|ได้|ศึกษา|ใบ|ความ|รู้|และ|สรุป|ความ|รู้|เรื่อง|การ|อ่าน|จับใจความ|สำคัญ|เป็น|ผัง|ความ|คิด|ลง|ใน|สมุด|นะ|ครับ|ครู|ให้|เวลา|ใน|การ|ปฏิบัติ|5|นาที|ลงมือ|ครับ|[|เสียง|ดนตรี|]|(|คุณครูปรเมษฐ|)|เอา|ล่ะ|ครับ|หมด|เวลา|ที่|จะ|ศึกษา|ใบ|ความ|รู้|แล้ว|เด็ก|ๆ|น่า|จะ|สร้าง|ผัง|ความ|คิด|เรื่อง|การ(หลักการ)|อ่าน|จับใจ|ความ|เรียบร้อย|แล้ว|นะ|ครับ|เดี๋ยว|เรา|มา|ช่วย|อีก|ครั้ง|หนึ่ง|นะ|ครับ|หลักการ|อ่าน|จับใจความ|สำคัญ|นั้น|เป็น|อย่าง|ไร|นะ|ครับ|ข้อ|ที่|1|เดี๋ยว|ช่วย|กัน|เลย|เด็ก|ๆ|มา|ดู|ข้อ|ที่|1|กัน|เลย|ค่ะ|(|คุณครูคณิตา|)|ข้อ|ที่|1|คือ|ให้|นัก|เรียน|นี่|ค่ะ|อ่าน|อ่าน|ทำ|ความ|เข้าใจ|อ่าน|อ่าน|ทำ|ความ|เข้าใจ|หา|ค่ะ|ข้อ|ที่|2|ค่ะ|คือ|คิด|ค่ะ|คิด|โดย|การ|ตั้ง|คำ|ถาม|ค่ะ|ที่|ไหน|เกิด|เหตุการณ์|อย่าง|ไร|และ|ผล|เป็น|อย่าง|ไร|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|อัน|นี้|ตรง|กับ|หลักการ|5|w|1|hนี่|ทิ้ง|ไว้|ก่อน|แล้ว|เดี๋ยว|นัก|เรียน|ไป|หา|สิ|ว่า|รียน|ไป|หา|สิ|ว่า|5|w|1|h|ทูด|หมาย|ความ|ว่า|อย่าง|ไรูด|หมาย|ความ|ว่า|อย่าง|ไรูด|หมาย|ความ|ว่า|อย่าง|ไรูด|หมาย|ความ|ว่า|อย่าง|ไรูด|หมาย|ความ|ว่า|อย่าง|ไรูด|หมาย|ความ|ที่(ว่า)|ครู(อย่าง)|พูด(ไรูด)|หมาย|ความ|ว่า|อย่าง|ไร|(|คุณครูคณิตา|)|ข้อ|ที่|3|ค่ะ|คือ|เขียน|ค่ะ|ร่าง|ข้อความ|หรือ|คำ|ตอบ|ที่|นัก|เรียน|ได้|ตอบ|ไว้|เป็น|ตอน|ๆ|นะ|คะ|ต่อ|มา|ข้อ|ที่|4|ค่ะ|สรุป|เรียบ|เรียง|ให้|เป็น|ภาษา|หรือ|สำนวน|ของ|ตัว|เอง|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|หลักการ|อมา|ข้อ|ที่|4|ค่ะ|สรุป|เรียบ|เรียง|ให้|เป็น|ภาษา|หรือ|สำนวน|ของ|ตัว|เอง|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|หลักการ|ง่าย|ไหม|ครับ|เด็ก|ๆ|มี|อยู่|ด้วย|กัน|แค่|4|ข้อ|เรียก|ว่า|อ่าน|,|คิด|,|เขียน|,|เรียบเรียง|ฃ|อ่าน|,|คิด|,|เขียน|,|เรียบเรียง|อ่าน|,|คิด|,|เขียน|,|เรียบเรียง|จบ|4|ข้อ|นะ|ครับ|การ|อ่าน|จับใจความ|สำคัญ|นะ|ครับ|เพราะ|ฉะนั้น|เดี๋ยว|เรา|จะ|ได้|อ่าน|จับใจความ|อย่าง|แน่นอน|นะ|ครับ|เข้า|เรื่อง|กัน|ดี|กว่า|นะ|ครับ|เดี๋ยว|เรา|จะ|มา|ชวน|คิด|ชวน|คุบ|ใน|เรื่อง|ขุนช้าง|ขุนแผน|กัน|นะ|ครับ|วัน|นี้|ครู|ก็|มี|ภาพ|นะ|มา|เล่า|ให้|นัก|เรียน|ฟัง|นะ|ครับ|ก่อน|อื่น|วรรณครดี|ต้อง|เรียนียน|ฟัง|นะ|เรียน(ครับ)|ให้|รู้|เรื่อง|นี่|มัน|ต้อง|รู้|เรื่อง|ที่|มา|ที่ไป|ก่อน|ใช่|ไหม|ครับ|ครูคณิตา่อง|นี่|มัน|ต้อง|รู้|เรื่อง|ที่|มา|ที่ไป|ก่อน|ใช่|ไหม|ครับ|ครูคณิตา|(|คุณครูปรเมษฐ|)|เอ๊ะ|ใคร|เป็น|คน|แต่ง|นะ|ครับ|(|คุณครูคณิตา|)|สุนทรภู่|เป็น|คน|แต่ง|นะ|ครับ|คราว|นี้|ขุนช้าง|ขุนแผน|ต้อง|ได้|รับ|ความ|นิยม|หลาย|ครั้งหลาย|ขั้นตอน|จนกว่า|จะ|มา|เป็น|บท|เรียน|ให้|นัก|เรียน|ได้|เรียน|นะ|ครับ|ก็|เรื่อง|ย่อ|เกิด|เหตุการณ์|ที่|จังหวัด|(|คุณครูคณิตา|)|จังหวัดสุพรรณบุรี|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|เด็ก|สุพบรรณ|ตอบ|ทันที|เลย|ล่ะ|ขุนช้างขุนแผน|นี่|เกิด|ขึ้น|ที่|จังหวัดสุพรรณบุรี|นะ|ครับ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|เด็ก|สุพบรรณ|ตอบ|ทันที|เลย|ล่ะ|มี|ครอบครัว|อยู่|3|ครอบครัว|3|ครอบครัว(ครอบคื่อ)|นี่(นื่อ)|เป็น(นื่อ)|เพื่อนบ้าน(นื่อนบ้าน)|กัน|นะ|มี|ครอบครัว|ของ|ขุนไกร|แล้ว|ก็|นาง|ทองประศรี|มี|ลูก|ชื่อ|พลาย|แก้ว|เรื่อง|ขุนช้างขุนแผน|นี่|เกิด|ขึ้น|ขุนช้างขุนแผน|นี่|เกิด|ขึ้น|ใน|สมัย|สมเด็จพระรามาธิบดี|ที่2|สมัย|อยุธยา|นะ|ครับ|ใน|เรื่อง|ก็|คือ|พระพรรณวสา|นั่น|เอง|นะ|จะ|เห็น|ได้|ว่า|จะ|เกิด|เหตุการณ์|มากมาย|เลย|เป็น|ทำ|ให้|มัน|น่า|สนใจ|น่า|สนุก|ครอบครัว|ที่|2|คือ|ครอบครัว|ของ|ขุนศรีวิชัย|นะ|ครับ|มี|ลูก|ชื่อ|ช้าง|มี|พลาย|แก้ว|แล้ว|นะ|พรรณ|ศร|โยธา|กับ|ยาย|อะไร|นะ|(|คุณครูคณิตา|)|นางศรี|...|(|คุณครูปรเมษฐ|)|นางศรีประจันต์|(|คุณครูคณิตา|)|นางศรีประจันต์|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|จันต์|(|คุณครูคณิตา|)|นางศรีประจันต์|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|มี|ลูก|ชื่อ|พิมพิลาลัย|เด็ก|เกิด|มา|นี่|ใน|วัย|ใกล้เคียง|กัน|เป็น|เพื่อน|กัน|ทั้ง|3|คน|เล่น|กัน|มา|ตั้งแต่|เด็ก|ๆ|คราว|นี้|ใน|ภาพ|นี้|นะ|ครับ|ตั้ง|ชื่อ|ว่า|กำเนิด|ขุนช้าง|นะ|ครับ|ตั้ง|ชื่อ|ว่า|กำเนิด|ขุนช้าง|ขุนแผน|นะ|ก่อน|ที่|ยายเทพทอง|จะ|เกิด|จะ|คลอด|ขุนช้าง|นี่|เกิด|ความ|ฝัน|ครับ|ครูคณิตาครับ|เด็ก|ๆ|ครับฝัน|ว่า(ครับ)|อะไร(ฝัไหม)|รู้(ไหม)|ไหม|คือ|หัว|ล้าน|ครับ|คาบ|ช้าง|ตาย|เอา|มา|ไว้|บน|ที่|นอน|ของ|ยายเทพทองถาม|ขุนศรีวิชัย|ให้|ทำ|นายฝันขุนศรีวิชัย|บอก|ว่า|เจ้า|นี่|จะ|เกิด|ลูก|เป็น|ลูก|ชาย|หน้าตา|อัปลักษณ์|แต่|เมื่อ|ลูก|ชาย|คน|นี้|เกิด|มา|แล้ว|นี่|จะ|สร้าง|ความ|ร้ำ|รว|ให้|กับ|ครอบครัว|ยายง|ยายเทพทอง(นี่ง)|นี่|ตอน|เด็ก|ๆ|นะ|แต่|ไม่|ใช่|ตอน|เด็ก|ๆ|ตอน|ยัง|ไม่|ได้|เกิด|มา|ด้วยซ้ำ|เกิด|กำแพง|กั้น|ด้วยซ้ำ|เกิด|กำแพง|กั้น|ด้วยซ้ำ|ชอบ|หน่อย|1|คือ|คำ|ว่า|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ร่ำรวย|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ขอบ|ตรง|นั้น|นะ|ครับ|ของ|พลาย|แก้ว|ก่อน|ที่|พลายแก้ว|จะ|คลอด|มา|จาก|นางทองประศรีนางทองประศรี|ก็|ฝัน|ว่า(นางทองประศรีนางทอ่า่า่า)|มี|เทวดา|นำ|แหวน|เพชร|เม็ด|งาม|มา|ให้|นางทองประศรี|ก็|ถาม|กับขุนไกร|เลย|ว่า|จะ|นำ|แหวน|เพชร|เม็ด|งาม|มา|ให้|นาง|กับขุนไกร|เลย|ว่า|กับ|ขุนไกร|เลย|ว่า|กับ|ขุนไกร|เลย|ว่า|เอ้ฝัน(ฝัน)|นี่|เป็น|อย่าง|ไร|พี่|ช่วย|ทำ|นาย|ให้|หน่อย|บอก|ว่า|เจ้า|จะ|มี|ลูก|ชาย|หน้าตา|หล่อเหลา|กาจ|นะ|ครับ|นี่|คือ|ที่|มา|แห่ง|บุคคล|ทั้ง|สอง|คือ|ขุนช้าง|และ|ขุนแผน|นะ(ขุนแผครับ)|ครับ|ละคร|หรือ|การ|เล่น|ที่|สนุก|ได้|จะ|ต้อง|มี|ตัว|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ตัว|ร้าย|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ขุนช้าง|นี่|เป็น|ตัว|คอย|ไป|แย่งชิง|รัก|ตลอด|เมื่อ|เขา|ไป|แต่งงาน|ปุ๊บ|ขุนช้าง|จะ|เข้า|ไป|แย่ง|รัก|ชิง|รัก|หัก|สวาท|ตลอด|ตัว|ร้าย|ขุนช้าง|นี่|คือ|ตัว|ร้าย|ที่|รัก|เธอ|นะ|ครูคณิตา|ถึง|ขุนช้าง|จะ|ร้าย|แต่|ก็|นาง|วัน|ทอง|คน|เดียว|นะ|ตอน|เรื่อง|สุดท้าย|แล้ว|นี่|คราว|นี้|ทั้ง|3|เล่น|กัน|ก็|ชอบ|เล่น|กัน|อย่าง|นี้|นะ|ครับ|ก็|เป็น|ที่|มา|เกิด|เรื่อง|รัก|3|เศร้า|นะ|ครับ|ที|นี้|3|เศร้า|นะ|ครับ|ที|นี้|1000|ศร|โยธา|คือ|พ่(อพ่)|ของ|ใคร|นะ|(|คุณครูคณิตา|)|นา|ค่ะ|โอ้โห|(|คุณครูปรเมษฐ|)|พรรณศรโยธา|นี่|ก็|ไป|ค้าขาย|กลับ|มา|บ้าน|เป็น|ไข้|ป่า|ให้|ทาย|กลับ|มา|บ้าน|กลับ|มา|บ้าน|เป็น|ไข้|ป่า|ให้|ทาย|กลับ|มา|บ้าน|เป็น|อย่าง|ไร|ครับ|(|คุณครู|คณิตา|)|เสีย|ชีวิต|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|เสีย|ชีวิต|ครับ|เด็ก|ๆ|ขุนศรีวิชัย|ถูก|โจร|ปล้น|บ้าน|เพราะ|ว่า|มี|เงินทอง|ใช่|ไหม|ครับ|โจร|ปล้น|บ้านขุนศริวิชัย|ตาย|(|คุณครูคณิ|ตา|)|หม่าย|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|หม่าย|ครับ|เสีย|ชีวิต|2|แล้ว|นะ|ขุนแผน|บาง|ขุนไกล|เป็น|ทหาร|ของ|พระพรรณวศา|อยาก|จะ|ออก|ไป|ล่าควาย|ไป|ต้อนควาย|ป่า|มา|นะ|ครับ|แต่|เหตุการณ์|ต้อนควาย|ป่า|มา|นะ|ครับ|แต่|เหตุการณ์|มัน|ไม่|เป็น|อย่าง|นั้น|ครับ|เมื่อ|ไป|ต้อนควาย|ป่า|มา|ครับ|ควาย|นี่|วุ่นวาย|มาก|ทำ|ให้|ควาย|นี่|อยู่|ใน|ภาวะ|ที่|เรียบร้อย|ก่อน|ที่|พระมหากษัตริย์|ออก|มา|ล่า|นี่|ก็|จึง|ฆ่า|ควาย|ไป|หลาย|ตัว|แล้ว|ควาย|ก็|กระจัดกระจาย|หมกด(หมด)|พระพรรณวสาโกรธ|มาก|ครับ|ทำ|อย่าง|ไร|ครับ|คุณครู|คณิตา|และ|เด็ก|ๆ|(|คุณครูคณิตา|)|นัก|เรียน|คิด|ว่า|พระคณิตา|และ|เด็ก|ๆ|(|คุณครูคณิตา|)|นัก|เรียน|คิด|ว่า|พระวศา|จะ|ทำ|อย่าง|ไร|คะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ถูกต้อง|ครับ|(|คุณครูคณิตา|)|ถูกต้อง|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ประหาร(ประชีวิต)|ชีวิต|ประหาร|ชีวิต|ครับ|การ|ที่|ประหาร|ชีวิต|ผู้|ชาย|ใน|ครอบครัว|ซึ่ง|เป็น|ทหาร|นี่|ตาม|กฎ|มนเฑียรบาล|ครับ|ถึง|สินทรัพย์|ทั้งหมด|ยายทอง|ประศรี|รู้|ตัว|ครับ|มี|วิธี|การ|แก้|ยายทอง|ประศรี|มี|วิธี|การ|คือ|หนี|หนี|ไป|อยู่|ที่|จังหวัดกาญจนบุรี|1|หญิง|2|ชาย|เกิด|ขึ้น|ที่|สุพรรณบุรีี|หนี|ไป|อยู่|ที่|จังหวัดกาญจนบุรี|1|หญิง|2|ชาย|เกิด|ขึ้น|ที่|สุพรรณบุรี|นี่|เรื่อง|นี้|เกิด|ขึ้น|ที่|2|จังหวัด|ยายทองประศรีพา|ขุนแผน|นี่|นะ|ครับ|หรือ|พลาย|แก้ว|นี่|นะ|ครับ|พลาย|แก้ว|นี่|นะ|ครับ|จังหวัดกาญจนบุรี|ก็|ส่ง|เสีย|ให้|เรียน|สงเสีย|ให้|เรียน|เรียน|ที่(หญ่)|วัดส้ม(หญ่)|ใหญ่(หญ่)|ไม่|มี|วิชา|จะ|สอน|แล้ว|พราย|แก้ว|นี่|เก่ง|มาก|เอ๊การ(การ)|ไป|เรียน|ใน|วัด|นี่|ต้อง|บวช|ไหม|(|คุณครู|คณิ|ตา|)|ใน|สมัย|ก่อน|หรือ|คะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ใช่|ครับ|(|คุณครูคณิตา|)|นัก|เรียน|คิด|ว่า|อย่าง|ไร|คะ|ถ้า|ใน|ความ|ของ|ครู|นี่|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ใน|สมัย|ก่อน|หรือ|คะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ใช่|ครับ|(|คุณครูคณิตา|)|นัก|เรียน|คิด|ว่า|อย่าง|ไร|คะ|ถ้า|ใน|ความ|ของ|ครู|นี่|อาจ|จะ|ต้อง|บวช|หรือ|เปล่า|คะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ต้อง|บวช|ครับ|นะ|เณรแก้ว|ก็|เรียน|วิชา|ครบถ้วน|จาก|อาจารย์|ใน|วัด|ส้ม|ใหญ่|ที่|จังหวัดกาญจนบุรี|เรียบร้อย|แล้ว|ก็|ยายทอง|ประศรี|ก็|ส่ง|กลับ|มา|จังหวัดบมา|จังหวัดสุพรรณบุรี|ถิ่น|เดิม|ที่|เคย|อยู่|รณบุรี|ถิ่น|เดิม|ที่|เคย|อยู่|มา|เรียน|วิชา|กับ|อาจารย์|ท่าน|อื่น|ๆ|ที่|อยู่|ที่|วัดป่าเรไร|นี้|พลาย|แก้ว|นี่|นะ|ครับ|ก็ได้|เทศน์|เขา|เรียก|ว่า|เทศ|มหาชาติ|คราว|นี้|เทศ|กัน|ที่|ที่|พรายแก้ว|หรือ|เณรแก้ว|ได้|ท่องนี่|แล้ว|เจ้าของ|กันต์|คือ|ใคร|รู้|ไหม|ครับ|คือ|นางพิมพิลาลัย|นางพิมพิลาลัย|ได้|ฟัง|เณรแก้วเทศ(เณรแก้วเทศณรแก้วเทศ)|มาก|หรือ|ว่า|เขา|เคย|ชอบ|พอ|กัน|อยู่|ก็|เทศน์|นะ|ใน|เรื่อง|ของ|กัน|มัททรีย์|นะ|ครับ|คราว|นี้|ประทับใจ|ก็|จึง|เปลื้อง|ผ้า|สะไบ(สไบ)|นะ|นาง|พิมพิมาลัย|นี่|เปลือง|ผ้า|สไบ|ที่|นางพิมพิมาลัย(ห่มงพิมพิมาลัย)|นี่|เปลือง|ผ้า|สไบ|ที่|ห่ม|ร่างกาย|อยู่|นะ|ครับ|ถวาย|เป็น|การ|เทศน์|ขุนช้าง|ก็|อยู่|ใน|งาน|ด้วย|ขุนช้าง|ก็|เปลื้อง|ผ้า|ของ|ตัว|เอง|เช่น|เดียว|กัน|แล้ว|ก็|บอก|อธิฐาน|ว่า|ของ|ให้|ได้|เป็น|สามี|ของ|นางพิมพิลาลัย|นางพิมพ์พิลาลัย|โมโห|มา(มาก)|โกรธ|เป็น|ทุน|เดิม|ด้วย|นะ|ครับ|เหตุการณ์|จะ|เป็น|อย่าง|ไร|ต่อ|นะ|ครับ|นทุน|เดิม|ด้วย|นะ|ครับ|เหตุการณ์|จะ|เป็น|อย่าง|ไร|ต่อ|นะ|ครับ|คราว|นี้|ที่|นางพิมพิลาลัย|ได้|เปลื้อง|ผ้า|ถวาย|นี่|มัน|ทำ|ให้|เกิด|ความ|รัก|ชอบ|กัน|ใช่|ไหม|ว่า|แล้ว|เณรแก้ว|อยู่|ไม่|ได้|แล้ว|ครับ|สึก|ไป|บอก|นาง|1000|พศรี|ทั้ง|คู่|ก็|ได้|แต่งงาน|กัน|นะ|ครับ|แต่|ก่อน|จะ|แต่งงาน|กัน|คู่|ก็|ได้|แต่งงาน|กัน|นะ|ครับ|แต่|ก่อน|จะ|แต่งงาน|กัน|ถ้า|นัก|เรียน|ไป|อ่าน|นะ|สนุก|มาก|ไม่|ใช่|ไป|อ่าน|เฉย|ๆ|นะ|ก่อน|ที่|จะ|มา|แต่ง|ก่อน|ที่|จะ|มา|แต่งงาน|เป็น|พิธีรีตอง|ใน|กลาง|คืน|น่ะ|ขุนแผน|ขึ้น|บ้าน(ขึ้านนางาน)|นางทองประศรี|ด้วย|ครู|ไม่|พูด|ดี|กว่า|ให้|นัก|เรียน|ไป|อ่าน|เอง|นะ|ครับ|แต่งงาน|กัน|รักใคร่|เป็น|ที่|เรียบร้อย|เกิด|เหตุการณ์|คือ|ว่า|เหตุการณ์|คือ|ว่า|พระพรรณวศา|นี่|ต้องการ|ทหาร|มือดี|นี่|เมืองเชียงใหม่|ขุนช้าง|นี่|รับ|ราบ|การ|อยู่|ขุนช้าง|รับ|ราชการ|อยู่|ให้|ทาย|ทำ|อย่าง|ไร|(|คุณครูคณิตา|)|ขุนช้าง|(|คุณครู|คณิตา|)|ให้|ขุนแผน|ส่ง|ขุนแผน|คณิตาขุนช้าง|กราบบังคมทูล|เลย|สมเด็จพระพุทธเจ้า|ข้า|หม่อม|ฉัน|คิด|ว่า|จ้า|ข้า|หม่อม|ฉัน|คิด|ว่า|พลาย|แก้ว|นี่|มี|ความ|สามารถ|ที่|จะ|ไป|ตี|เมืองเชียงใหม่|ได้|ว่า|แล้ว|พระพรรณวศส|ก็|ส่ง|พรายแก้ว|ไป|ไป|ตี|เมืองเชียงใหม่|นางพิมพิลาลัย|ป่วย|จึง|ไป|ปรึกษา|ขรัว|ตาจู|ที่|วัดป่าเรไร|ตา|จู|บอก|ว่า|ต้อง|เปลี่ยน|ชื่อ|ถึง|จะ|หาย|จะ|เปลี่ยน|เป็น|อก|ว่า|ต้อง|เปลี่ยน|ชื่อ|ถึง|จะ|หาย|จะ|เปลี่ยน|เป็น|นาง|(|คุณครูคณิตา|)|นางวันทอง|(|คุณครูปรเมษฐ|)|นางวัน|ทอง|นั่น|เอง|เป็น|ความ|เชื่อ|เปลี่ยน|ชื่อ|แล้ว|ถึง|จะ|หาย|แล้ว|ขุนช้าง|นี่|ร้าย|มากมา|บอก|กับ|นางวันทอง|แล้ว|ก็|ยายศรี|ว่า|ขุนแผนนี่|ไป|รบ|แล้ว|แพ้|สมัย|ก่อน|ไม่|มี|โทรศัพท์|นะ|ครับ|พอ|ขุนช้าง|มา|บอก|ว่า|ขุนแผน|ไป|รบ|แพ้|นี่|ทาง|ธรรมเนียม|ก็|คือ|ต้อง|ริบ|เมีย|เข้า|หลวง|ทำ|อย่าง|ไร|ล่ะ|ขุนช้าง|ก็|เสนอ|วิธีการ|เอา|แบบ|นี้|สิ|แม่ศรี|ประจันต์|ให้|นางวันทอง|นี่|แต่งงาน|กับ|ฉัน|กับ|ฉัน|แล้ว|จะ|ไม่|ต้อง|ถูก|ริบ|เข้า|หลวง|นางวันทอง|นี่|เชื่อ|ว่า|ขุนแผน่|ต้อง|ถูก|ริบ|เข้า|หลวง|นางวันทอง|นี่|เชื่อ|ว่า|ขุนแผน|หรือ|พลาย|แก้ว|นี่|ไม่|ตาย|แต่ว่า|ขัดคำ|แม่|ไม่|ได้|นางวันทอง|นี่|เป็น|ผู้|หญิง|ที่|ดี|แม่|ตัดสินใจ|อย่าง|ไร|ทำ|อย่าง|นั้น|นะ|ครับ|เพราะ|ฉะนั้น|นัก|เรียน|ก็|นำ|คุณธรรม|ไป|ใช้|ได้|นะ|ครับ|นัก|เรียน|ต้อง|มี|ความ|กตัญญู|ต่อ|แม่|ไม่|รู้|จะ|ทำ|อย่าง|ไร|นะ|นางวันทอง|ก็|จึง|ยอม|แต่งงาน|ต้อง|แต่งงาน|กับ|ขุนช้าง|ซึ่ง|ไม่|ได้|รัก|ไม่|ชอบ|แต่|นางวันทอง|ไม่|เข้า|หอ|เลย|นะ|ขุนแผน|กลับ|มา|ครับ|แต่|กลับ|มา|พร้อม|กับ|นางราว|ทอง|นัก|เรียน|คิด|ว่า|นางวันทอง|ที่|จิตใจ|เขา|บอบช้ำ|นี่|ผัว|ไป|รบ|สามี|ไป|รบแแล้ว|ก็|ยัง|ถูก|ให้|แต่งงาน|ใหม่|อีก|แล้ว|อยู่|ๆ|สามี|ที่|แต่งงาน|ครั้ง|แรก|กลับ|มา|พร้อม|กับ|ภรรยา|ยู่|ๆ|สามี|ที่|แต่งงาน|ครั้ง|แรก|กลับ|มา|พร้อม|กับ|ภรรยา|อีก|คน|1|ก็|เลย|เกิด|วิวาท|กัน|กับ|นางราวทอง|ทะเลาะ|กัน|ขุนแผน|นี่|โกรธ|มาก|ที่|ใช้|ถ้อยคำ|รุนแรง|ก็|จึง|หนี|กลับ|ไป|พร้อม|กับ|นาง|ราวทอง|ไป|อยู่|เมืองกาญจนบุรี|ไป|อยู่|ที่|เมืองกาญจนบุรี|ปุ๊บ|ก็|เกิด|คิด|ถึง|อีก|แล้ว|ก็|จึง|กลับ|มา|แล้ว|ก็|มา|ลักพา|ตัว|นางวันทอง|จาก|บ้าน|ขุนช้าง|ไป|ขุนช้าง|จึง|ตาม|นางวันทอง|ตาม|หา|เท่า|ไร|ก็|ไม่|พบ|จึง|ได้|ไป|ทูล|ถวาย|ฎีกา|ว่า|ขุนแผน|นี้|หนี|เป็น|กบฏ|ต่อ|แผ่นดิน|ยุ่ง|แล้ว|ครับขุนแผน|จึง|ต้อง|เข้า|คุก|พอ|เข้า|คุก|ปุ๊บ|นางวันทอง|ก็|อยู่|บ้าน|ขุนช้าง|อย(นะ)|฿(ครับ)|ฃ(อยู่)|ฃ(ใน)|บ้าน|ขุนช้าง|อยู่แล้ว|ขุนแผน|เข้า|คุก|แล้ว|ก็|เรื่อง|ก็|มา|จบ|ตรง|ที่|ว่า|นะ|ครับ|อยู่|ใน|บ้าน|ขุนช้าง|อยู่แล้ว|ขุนแผน|เข้า|คุก|แล้ว|ก็|เรื่อง|ก็|มา|จบ|ตรง|ที่|ว่า|นางวันทอง|นี่|คลอด|ลูก|ซึ่ง|เป็น|ลูก|ของ|ขุนแผน|ครั้ง|แรก|ที่|แต่งงาน|นะ|ครับ|ชื่อ|ว่า|พรายงาม|จึง|เป็น|ที่มา|แห่ง|การ|เรียน|ใน|เรื่อง|กำเนิด|พลาย|งาม|นั่น|เอง|นะ|ครับ|(|คุณครูคณิตา|)|เอา|ล่ะ|ค่ะ|หลัง|จาก|ที่|นัก|เรียน|ได้|ฟัง|เรื่อง|เล่า|เสร็จ|แล้ว|นะ|คะ|เดี๋ยว|เรา|มา|ทำ|แบบ|ฝึก|ทักษะ|การ|อ่าน|จับใจความ|กัน|เลย|ดี|กว่า|ค่ะ|ให้|นัก|เรียน|นะ|คะ|อ่าน|บท|เสล|ภา|ค่ะ|เรื่อง|ขุนข้าง|ขุนแผน|ตอน|กำเนิด|พลาย|งาม|ค่ะ|ตั้งแต่|หน้าที่|53|-|57|ค่ะ|ครา|นั้น|วัน|ทอง|ผ่อง|โสภา|ป่า(โสภป่า)|กลับ|มา|เรือน|จาก|นั้น|ค่ะ|ตั้ง|คำ|ถาม|แล้ว|ก็|ตอบ|คำ|ถาม|ค่ะ|แล้ว|เขียน|สรุป|จับใจ|ความ|ค่ะ|นี่|นะ|คะ|ก็|คือ|ให้|นัก|เรียน|ค่ะ|ตอบ|คำ|ถาม|โดย|ใช้|ประเด็น|ดัง|นี้|ค่ะ|1|.|ตัว|ละคร(ละคี)|มี(ใครี)|ใคร|บ้าง|นัก|เรียน|คง|ทราบ|แล้ว|นะ|คะ|2|.|เหตุการณ์|ใน|เรื่อง|ที่|เกิด|ขึ้น|เกิด|ขึ้น|ที่|ไหน|คะ|3|.|ตัว|ละคร|ใน|เรื่อง|ทำ|อะไร|4|.|เพราะ|เหตุ|ใด|ราะ|เหตุ|ใด|ตัว|ละคร|จึง|ปฏิบัติ|เช่น|นั้น|5|.|ผล|ของ|การ|กระทำ|เป็น|อย่าง|ไร|เอา|ล่ะ|ค่ะ|นัก|เรียน|ค่ะี๋ยว|เรา|มา|เริ่ม|ทำ|แบบ|ค่ะ(ฝึก)|เดี๋ยว(ทักษะี๋ยว)|เรา|มา|เริ่ม|ทำ|แบบ|ฝึก|ทักษะ|การ|อ่าน|จับใจความ|ดี|กว่า|นะ|คะ|แต่|เอ้|ก่อนหน้า|นี้|เดี๋ยว|เรา|มา|เรียนรู้|เกี่ยว|กับ|บทบาท|กัน|ก่อน|ดี|กว่า|ไหม|คะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ครับ|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ค่ะ|บทบาท|ของ|คุณ|ครูปลาย|ทาง|ก็|คือ|อะไร|คะ|คุณครูปรเมษฐ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ก็|ดู|ให้|นัก|เรียน|นะ|ครับ|อ่าน|จับใจ|ความ|สำคัญ|จาก|เรื่อง|ขุนช้าง|ขุนแผน|ตอน|เรื่อง|กำเนิด|พรายงาม|ใน|การ|ทำ|กิจกรรม|สุดท้าย|แล้ว|ก็|ประเมิน|ผล|งาน|นัก|เรียน|นะ|ครับ|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ค่ะ|ส่วน|บทบาท|ของ|นัก|เรียน|นะ|คะ|ก็|คือ|ให้|นัก|เรียน|ค่ะ|อ่าน|บท|เสภา|เรื่อง|ขุนช้าง|ขุนแผน|หน้าที่|53|-|57|นะ|คะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ครับ(คุณครูปรเมษฐบบ)|(|คุณครูคณิตา|)|ค่ะ|จนถึง|หน้า|57|นะ|คะ|หลัง|จาก|นั้น|ก็|ให้|นัก|เรียน|นี่|ค่ะ|ตอบ|คำ|ถาม|ดัง|ต่อ|ไป|นี้|นะ|คะ|จับใจความ|ได้|เลย|ค่ะ|ลงมือ|ทำ|ได้|เลย|ค่ะ|[|เสียง|ดนตรี|]|(|คุณครูปรเมษฐ|)|เอา|ล่ะ|ครับ|นัก|เรียน|หลัง|จาก|ที่|ได้|ไป|อ่าน|เนื้อ|เรื่อง|กัน|มา|แล้ว|นะ|ครับ|เดี๋ยว|เรา|มา|อ่าน|เรื่อง|เข้าใจ|เรื่อง|กัน|ดี|กว่า|ครับ|ที่|ได้|ตั้งใจ|ตั้ง(อ่าน)|ไป|นะ|ครู|เชื่อ|ว่า|นัก|เรียน|ก็|ได้|ทำ|ไป|แล้ว|นะ|มี|ใคร|บ้าง|ตอบ|ไป|นะ|ครับ|เพื่อ|จะ|นำ|ไป|เขียน|สรุป|ใจความ|สำคัญ|2|.|เหตุการณ์|ใน|เรื่อง|เกิด(เด)|ขึ้น|ที่|ไหน|นะ|ครับดขึ้น|ที่|ไหน|นะ|ครับ|3|.|ตัว|ละคร|ใน|เรื่อง|นี่|ทำ|อะไร|4|.|เพราะ|เหตุ|ตัว|ละคร|จึง|ปฏิบัติ|เช่น|นั้น|แล้ว|ก็|ข้อ|ที่|5|จึง|ปฏิบัติ|เช่น|นั้น|แล้ว|ก็|ข้อ|ที่|5|ผล|ของ|การ|กระทำ|เป็น|อย่าง|ไร|แล้ว|ครู|ก็|เชื่อ|ว่า|นัก|เรียน|เขียน|สรุป|ใจความ|สำคัญ|มา|เป็น|ที่|เรียบร้อย|แล้ว|นะ|ครับ|เดี๋ยว|ครู|ให้|ดู|นะ|ครับ|สรุป|ใจความ|สำคัญ|ได้|ดัง|นี้|นะ|ครับ|วัน|ทอง|อยู่|กับขุนช้าง|จน|คลอด|บุตร|ชาย|และ|ตั้ง|ชื่อ|ให้|ว่า|พลายงาม|ขุน|ช้าง|เลี้ยงดู|พลาย|งาม|จน|อายุ|ได้|9|ปี|ขุนช้าง|มี|ความ|เกลียดชัง|ใน|ตัว|พรายงาม|เพราะ|พรายงาม|ไม่|ใช่|ลูก|ของ|ตน|จึง|ลวงพรายงาม|ไป|ฆ่า|ใน|ป่า|อัน|นี้|คือ|สรุป|ที่|นัก|เรียน|สรุป|มา|ได้|จาก|หน้า|53|ถึง|หน้า|57|นั่น|เอง|นะ|ครับ|เดี๋ยว|เรา|ค่อย|ไป|ศึกษา|หน้า|ต่อ|ๆ|ไป|กัน|ต่อ|ถัด|ไป|นะ|ครับ|มา|สรุป|บทเรียน|กัน|ดี|กว่า|นัก|เรียน|นัก|เรียน|มี|หลักการ|อ่าน|จับใจความ|ให้|มี|ประสิทธิภาพ|อย่าง|ไร|มี|หลักการ|อ่าน|จับใจความ|ให้|มี|ประสิทธิภาพ|อย่าง|ไร|นัก|เรียน|ไป|ตอบ|คำ|ถาม|โดย|..|(|คุณ|คุณครู(ครู)|คณิ|ตา|ไป|)(ลอก)|ไป|ลอก|ลง|ไป|ใน|สมุด|ค่ะ|ไม่|ต้อง|ลอก|โจทย์|ก็|ได้|ต่อ|จาก|ที่|สรุป|ใจความ|สำคัญ|ตอบ|ลง|ไป|เลย|นะ|ครับ|อีก|ข้อ|1|ครับ|นัก|เรียน|(|คุณครูคณิตา|)|อีก|ข้อ|1|ค่ะ|ก็|คือ|นัก|เรียน|ได้|ประโยชน์|อะไร|จาก|เรื่อง|ขุนช้าง|ขุนแผน|ตอน|กำเนิด|พรายงาม|ค่ะ|ให้|นัก|เรียน|เขียน|ลง|ไป|ใน|สมุด|ได้|เลย|นะ|ครับ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|ก็|ตั้ง|เป็น|ข้อ|ที่|1|ตอบ|,|ข้อ|ที่|2|ตอบ|แล้ว|ก็|ให้|ส่ง|ครู|ใน|วัน|ถัด|ไป|สำหรับ|เรื่อง|ขุนช้าง|ขุนแผน|ใน|เรื่อง|การ|อ่าน|จับใจความ|ใน|หน้า|53|-|57|ไว้|แต่|เพียง|เท่า|นี้|วัน|นี้|นะ|ครับ|ให้|นัก|เรียน|กลับ|ไป|อ่าน|ทบทวน|ต่อ|นะ|ครับ|เพื่อ|จะ|ได้|มา|เรียน|ใน|ชั่วโมง|ถัด|ไป|ได้|อย่าง|สนุกสนาน|ใน|เนื้อ|เรื่อง|นะ|ครับ|ครั้ง|ต่อ|ไป|เรา|จะ|เรียน|กัน|ใน|เรื่อง|ของ|การ|อ่าน|บท|ร้อยกรอง|เดี๋ยว|คุณ|ครู|คณิตา|จะ|บอก|สิ่ง|ที่|หนู|ๆ|จะ|ต้อง|เตรียม|นะ|ครับ|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ค่ะ|สิ่ง|ที่|นัก|เรียน|จะ|ต้อง|เตรียม|นะ|คะ|(|คุณครูคณิ|ตา|)|ค่ะ|สิ่ง|ที่|นัก|เรียน|จะ|ต้อง|เตรียม|นะ|คะ|ก็|คือ|หนังสือ|วรรณคดี|ลำ|นำ|ชั้น|ประถมศึกษษ|ปี|ที่|ซึ่ง|ข้อมูล|ทั้งหมด|นี้|นะ|คะ|นัก|เรียน|สามารถ|ดาวน์|โหลด|ข้อมูล|ได้|ที่|www.dltv.ac.th|ใน|รายวิชา|ภาษา|ไทย|ชั้น|ประถมศึกษา|ปี|ที่|6|ค่ะ|(|คุณครูปรเมษฐ|)|สำหรับ|วัน|นี้|นะ|ครับ|นางวันทอง|และ|ขุนแผน|(|คุณครูปรเมษฐ|)|สำหรับ|วัน|นี้|นะ|ครับ|นางวันทอง|และ|ขุนแผน|ใน|ราย|วิชา|ภาษา|ไทย|ชั้น|ประถมศึกษา|ปี|ที่|6|สำหรับ|วัน|นี้|(|คุณครูคณิตา|)|สวัสดี|ค่ะ|[|เสียง|ดนตรี|]|คุณ(()|ครูคณิตา(คุณครูคณิตา)|)|สวัสดี|ค่ะ|[|เสียง|ดนตรี|]|[|เสียง|ดนตรี|]