บรรดาสัตว์ต่างๆในโลกนี้ส่วนใหญ่ก็จะเกิดจากปัญญาชน
เกิดจากพระหรือเกิดจากเกษตรกร
น้อยนักที่จะเกิดจากคนที่เป็นพระราชาแต่บ้านเรานี่โชคดีเรามีพระราชาที่นอกจากทรงทำแล้วนะยังมีนะ
เป็นนักวิทยาศาสตร์ยังเป็นนักสร้างนวัตกรรมยังเป็นนักเกษตรยังเป็นผู้เชี่ยวชาญมากมายมีพระมหากษัตริย์องค์เดียวเท่านั้นในโลกที่สร้างเรา
เรื่องเหล่านี้
ใจมากมาย
ศาสตร์ก็คือองค์ความรู้ที่ถูกพัฒนาถูกลองมาแล้วอย่างเป็นระบบ
ที่เรียกว่าทรายทดลองทำละ 4000 แห่งเขาเรียกว่าทฤษฎีใหม่
ทฤษฎีเก่าก็คือฝนตกลงมานี่สูบน้ำจากคลองชลประทาน
ฝนตกลงมาเก็บ
น้ำไว้ในอ่างเก็บน้ำแล้วก็ปล่อยน้ำมาในคลองชลประทานหรือว่าสูบใส่นาแล้วก็ทำนาเสร็จแล้วพอน้ำหมด
ก็เอาไปทำ
จากคลองชลประทานมาเติมอย่างนี้นี่คือทฤษฎีเก่า
ส่วนทฤษฎีใหม่นั้นนอกจากที่สร้างมาแล้วควรสร้างเขื่อนขนาดกลางเช่นเขื่อนป่าสักไม่มีอยู่แล้ว
พระองค์ท่านก็สร้างไว้ให้
แล้วก็ท่านมาสร้างเพิ่มจากห้วยหินขาวนี่ก็ตอบมาที่ชาวบ้านชาวบ้านแทนที่จะรอจากห้วยหินขาวก็จากเก็บน้ำ
ไม่ได้บ้านใครบ้านมัน
ก็จะมีน้องน้ำมีสระน้ำมีอ่างน้ำมีฝายมีอะไรก็แล้วแต่เพื่อจะเก็บน้ำไว้ในที่ตัวเองนี่ก็จะเป็นทฤษฎีใหม่
แล้วน้ำนี่คำนวณแล้ววิธีการเหล่านี้คือที่ใหญ่ก็เก็บที่ขนาดกลางก็เก็บ
ที่บ้านใครก็เก็บ
รวม 3 ระดับ
อย่างนี้มันจะได้น้ำ 15 เท่าคือชาวบ้านยอมเสียที่นาของตัวเองลงไปสัก 20-30 เปอร์เซ็นต์
จะมีน้ำประจำบ้านของตัวเองระบบจัดการอย่างนี้คงเรียกว่าทฤษฎีใหม่
แล้วก็คุยกันประชุมกันในเครือข่ายชาวบ้าน
ขุดหนองใน
เอาดินไงไปทำโคกไง
ป๋าไง
ตรงไหนก็มีคลอง
ก็คลองไส้ไก่ไง
ตรงไหนมาระดับ
ต่างก็กลั้นฝ่ายไง
เหมือนคนโบราณ
บนหัวคันนาคนโบราณนี่เขาปลูกพริก
กล้วยปลูกไอ้โน่นไอ้นี่ไว้กินแล้วบนคันนามันสูงมันใหญ่น้ำหลากมามันก็ไม่ท่วม
ต้นไม้อยู่บนคันนามันก็ไม่ตายเราก็เรียกว่าคันนาทองคำ
พร้อม
บนคันนามันมีผลผลิตมั่งคั่งยิ่งกว่าทองคำ
ในนาก็มีปลาด้วยเพราะว่าถ้าคณะมันใหญ่เก็บน้ำได้เยอะน้ำส้มมันลึก
ปลาก็ไม่อยู่ก็มาวางไข่
ก็ไม่ต้องไปเลี้ยงปลามันมาอยู่เอง
ข้าวก็ได้ดีทำไมข้าวได้ดีก็ขี้ปลาไงขี้กุ้ง
มันก็ไม่ต้องซื้อปุ๋ย
เพราะมีปลามีกุ้งย่างมันก็ไม่ขึ้นน้ำขังมากยาก็ไม่ขึ้น
มันก็ประหยัดทั้งยาฆ่าหญ้าปุ๋ยก็ไม่ต้องใส่แมลงก็ไม่ต้องฉีด
มีกุ้งหอยปูปลาอยู่ไม่ป่วย
โรคแมลงปลามาก็กลับ
กิน
ก็เลยเป็นภาษาง่ายๆเรียกว่าโคก
หนองนาโมเดล
ประยุกต์จากทฤษฎีใหม่ที่ที่ท่านคำนวณมา
นี่คือศาสตร์ของพระราชาของรัชกาลที่ 9 นี่แหละท่านจะสรุปง่ายๆท่านก็บอกว่าก็พัฒนามาจากบรรพบุรุษเราอยู่กันที่นี่มาห้าพันกว่าปีบรรพบุรุษท่านพัฒนามากันทีละนิดทีละนิด
ทำแบบอะลุ้มอะหล่วยไม่ได้ติดตำรามาจากประเทศโน้นประเทศนี้ก็มาจากฐานมาจากดินจากอารยธรรมของเราเองขึ้นมาเรื่อยๆ 5000 ปี
ท่านบอกตำราแบบนี้ไม่จบ
จากทฤษฎีนี้แปลไปสู่การปฏิบัติ
เป็น 3 ระดับนะ
หญ้า
แปลงมาเป็นทฤษฎีบันได 9 ขั้น
จากทฤษฎีแปลงไปสู่ปฏิบัติ
ทฤษฎีบันได 9 ขั้นสู่ความยั่งยืนตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงเริ่มต้นจากขั้นพื้นฐาน 4 ขั้นแรกก็คือพอกินพอใช้พออยู่เพราะร่มเย็นซึ่งสร้างด้วยด้วยการปลูกป่า 3 อย่างประโยชน์ 4 อย่าง
บันไดขั้นที่ 1 พอกิน
เงินทองเป็นของมายาข้าวปลาสิของจริง
ต้องเริ่มจากการอยู่ให้ได้
โดยให้ความสำคัญกับข้าวปลาอาหารที่สร้างได้จากพื้นที่ของตัวเองพอมีพอกินด้วยการปลูกพืชผัก
ผลไม้ให้พ่อกินก่อน
ส่วนบันไดขั้นที่ 2
3 และ 4
พอใช้
พออยู่
พอเริ่มเย็น
ปลูกไม้ให้พอใช้ทั้งทำเครื่องนุ่งห่ม
มีสมุนไพรรักษาโรคปลูกไม้ให้พออยู่คือมีไม้สำหรับสร้างที่อยู่อาศัยให้ร่มเงา
ประโยชน์ของปลาเหล่านี้ทำให้เกิดบันไดขั้นที่ 4
ขอร่มเย็นแนวทางนี้สามารถแก้ไขปัญหาความยากจนของเกษตรกรไทยและปัญหาหนี้สินที่พอกพูนจากการทำเกษตรเชิงเดี่ยวปัญหาความเสื่อมโทรมของทรัพยากร
ปัญหาความขาดแคลนน้ำภัยแล้งได้ด้วยบันไดคันที่ 5 และ 6
บุญและทาน
ยิ่งทำยิ่งได้ยิ่งให้ยิ่งมี
เมื่อทำในขั้นที่ 4 ได้
คนเรามีพอแล้วที่เหลือก็นำมาแบ่งปัน
เป็นการฝึกจิตใจให้ละซึ่งทางโลก
เชื่อมั่นในลิสของทานคือการให้
ดังที่พระเจ้าอยู่หัวสอนไว้ว่าเอา akane
การขาดทุนนั่นคือกำไร
บันไดขั้นที่ 7
รักษาเมื่อเรามีพอและได้แบ่งปันแล้วขั้นตอนต่อไปคือการรู้จักเก็บรักษาใช้ภูมิปัญญาในการแปรรูปอาหารที่ยังมีอยู่
เพื่อให้มีอาหารกินทั้งปีหรือว่าข้ามปีและยังเป็นการสร้างมูลค่าเพิ่มให้สิ่งที่เราปลูกเองบันไดขั้นที่ 7 นี้
ยกเว้นสิ่งที่เกษตรกรจะต้องทำให้ได้ก่อนจะไปสู่ขั้นที่ 8 ต่อไปบันไดขั้นที่ 8
ขายเนื่องจากเศรษฐกิจพอเพียงไม่ใช่เศรษฐกิจการค้า
ไม่ใช่เศรษฐกิจหลังเขา
การค้าขายสามารถทำได้แต่ทำภายใต้ความรู้จักพอประมาณ
ซื้อของที่ขายคือของที่เหลือจากทุกท่าน
จึงนำมาขาย
ขายด้วยความรู้สึกของการให้เพื่อมุ่งชู
เผื่อแผ่แบ่งปันไปด้วยกัน
สุดท้ายบันไดขั้นที่ 9 กองกำลังเกษตรโยธิน
หรือการสร้างเครือข่ายเชื่อมโยงทั้งประเทศเพื่อขยายผลความสำเร็จตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงสู่การปฏิวัติแนวคิด
วิธีการดำเนินชีวิตของคนในสังคมในชุมชน
แล้วเป็นประเทศยากจนมาก่อนพัฒนามาเป็นประเทศปานกลางแล้วก็อยากเป็นประเทศและรวยเหมือนกันท่านก็บอกไม่เอาแบบนั้นเพราะว่าถ้าติดตำราเดี๋ยวพอถึงหน้าสุดท้ายนี่เดี๋ยวไปต่อไม่ได้
ก็ต้องเปิดหน้าหนึ่งใหม่เพราะว่าหน้าสุดท้ายแล้วมันติดเพดานบินแล้วอย่างไรต่อสุดท้ายก็ตกหัวปักลงมา
ท่านบอกเราไม่อยากก้าวหน้าอย่างมาก
ประเทศลาวนั้น
แบบประเทศก้าวหน้าอย่างมาก
แต่เราก็เป็นประเทศก้าวหน้าเหมือนกัน
แต่เราไม่ใช่ก้าวหน้าอย่างมาก
เราก็เป็นประเทศที่มั่งคั่งร่ำรวยเหมือนกัน
เรามีน้ำมีดินมีอากาศมีน้ำใจที่ยิ่งกว่านั้น
คือสังคมเรามีน้ำใจ
ที่บางครั้งที่สุดในโลกเราเป็นเมืองยิ้ม
ทั่วโลกรู้จักเรา
แล้วนี่ก็พัฒนามาอย่างนี้อยากเอารูปมารวย
เป็นพันเป็นปีอย่างนี้
เรียกว่าตำราไม่จบ
แล้วก็พัฒนาไปเรื่อยๆ
ก็น่าไปยังไง
ท่านก็รับสั่ง
ต้องมีพอกินพออยู่พอใช้ต้องมีสภาพแวดล้อมที่ดี
ต้องอย่าทำลายป่าต้องฟื้นฟูป่าต้องจัดการน้ำจัดการดิน
ตกมาให้เก็บน้ำเอาไว้อย่าปล่อยให้น้ำไปช้าพังทลายหน้าดินลงมา
ก็คือวิธีเก็บแล้วท่านก็บอกว่าบรรพบุรุษท่านรู้ทําอย่างไรพื้นที่ไหนควรทำอะไรเพื่อนที่ไหนไม่ควรทำ
เวลาไหนควรทำอะไรเวลาไหนไม่ควรทำอะไร
เขารู้กันมาดีอยู่แล้ว
สิ่งที่พระเจ้าอยู่หัวเราให้ฟังอันนี้
ส่งเรียกว่าพอเพียง
เราก็จะเรียกง่ายๆว่านี่คือศาสตร์ของพระราชาองค์นี้